قاسمعلی ظهیرنژاد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
قاسمعلی ظهیرنژاد
Qasem-Ali Zahirnejad.jpg
امیر سرلشکر قاسمعلی ظهیرنژاد
محل تولد اردبیل
تاریخ تولد ۱۳۰۳
محل مرگ تهران
تاریخ مرگ ۱۳۷۸
محل دفن بهشت زهرا، تهران
تابعیت Flag of Iran.svg ایرانی
یگان‌های خدمت IIGF-Seal.svg نیروی زمینی شاهنشاهی ایران
IRI.Army Ground Force Seal.svg نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران
Seal of the Joint Staff of the Islamic Republic of Iran Army.svg ستاد مشترک ارتش جمهوری اسلامی ایران
درجه Sarlashgar.png سرلشکر
فرماندهی فرمانده لشکر ۶۴ ارومیه (۱۳۵۸)
فرماندهی ژاندارمری و نیروی زمینی ارتش ۱۳۵۹
ریاست ستاد مشترک ارتش ایران از ۹ مهر ۱۳۶۰
جنگ‌ها جنگ ایران و عراق
Zaheir nejad.JPG
Zahei nejad.jpg

تیمسار سرلشکر قاسمعلی ظهیرنژاد ارشادی (۱۳۰۳ در اردبیل - ۲۱ مهر ۱۳۷۸) سرلشکر ارتش ایران بود.[۱]

زندگی نظامی[ویرایش]

ظهیرنژاد در ۱۳۳۰ برای تحصیل وارد دانشکده افسری شد و در سال ۱۳۵۲ با درجه سرهنگ دومی از ارتش بازنشسته شد.

پس از انقلاب ۱۳۵۷ به ارتش بازگشت. در زمان آغاز ناآرامی‌های کردستان در ۱۳۵۸ فرمانده لشکر ۶۴ ارومیه بود که فرمان محاصره و شلیک توپ بر فراز شهر مهاباد را صادر کرد.[۲] در ۱۳۵۹ به عنوان سرتیپ به فرماندهی ژاندارمری و نیروی زمینی ارتش مفتخر و در ۹ مهر ۱۳۶۰ به سمت ریاست ستاد مشترک ارتش منصوب شد.

طی جنگ ایران و عراق پافشاری او به اجرای روش‌های کلاسیک رزمی موجب درگیری با فرماندهان سپاه پاسداران بود.ایشان از طرّاحان اصلی بحث ورود به خاک عراق بعد از آزادسازی خرمشهر بودند برای تحت فشار گذاشتن بعث عراق در مقابل شهر هایی از ایران که هنوز در اشغال ان ها بود و از ان به خوبی محافظت میشد. به گفته برخی همکارانش همچون تیمسار بختیاری، ظهیرنزاد دیدی بسیار منطقی داشت و به گفته برخی دیگر کمتر ریسک پذیر بود و همین باعث مخالفتش با برخی عملیات هایی بود که در ان ها از نیروی انسانی زیاد استفاده میشد.

او در ۱۳۶۶ به درجه سرلشکری نایل و در ۶ آبان ۱۳۶۸ به ریاست گروه مشاوران نظامی فرماندهی کل نیروهای مسلح برگزیده شد.

ظهیرنژاد در ۱۳۷۸ بر اثر سکته مغزی درگذشت و در بهشت زهرا (ق۱۲.ر۴.ش۴۲)، به‌خاک سپرده شد.

منابع[ویرایش]

  1. «ارتش، كلمه طيبه است». بانک اطلاعات نشريات کشور (به نقل از روزنامهٔ رسالت). بازبینی‌شده در ۲۹/۱/۸۹. 
  2. «چمران و کردستان: با امام رایزنی کرد تا خلخالی را به تهران بازگرداند». عصر ایران، ۰۱ تير ۱۳۹۱.