اسماعیل سهرابی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
اسماعیل سهرابی
زادهٔ۳ بهمن ۱۳۱۶[۱]
کرمانشاه، ایران[۱]
وفادار به/عضوِایران
سازمان/شاخهارتش شاهنشاهی ایران
ارتش جمهوری اسلامی ایران
سال‌های خدمت۱۳۳۸–۱۳۶۷
درجهسرتیپ[۲]
بخشنیروی زمینی ارتش
فرماندهی درلشکر ۸۱ زرهی کرمانشاه
رئیس ستاد مشترک ارتش
نبردها/جنگ‌هاشورش کردها[۱]
جنگ ایران و عراق

اسماعیل سهرابی (زاده ۳ بهمن ۱۳۱۶ کرمانشاه) فرمانده نظامی بازنشسته ایرانی است، که در خلال جنگ ایران و عراق، از ۱۳۶۳ تا ۱۳۶۷ به‌عنوان هفتمین رئیس ستاد مشترک ارتش فعالیت می‌کرد.[۲]

زندگی‌نامه[ویرایش]

اسماعیل سهرابی در تاریخ ۳ بهمن ۱۳۱۶ در کرمانشاه زاده شد. وی در خرداد ۱۳۳۹ با اخذ دیپلم ریاضی وارد دانشکده افسری ارتش شد و در سال ۱۳۴۲ با درجه ستوان دومی، فعالیت در ارتش شاهنشاهی ایران را آغاز نمود.[۳] وی پس از طی دوره عالی در شهریور ۱۳۵۴ در لشکر ۲۸ کردستان، به عنوان افسر طرح و سازمان، آموزش و عملیات رکن سوم لشکر و همزمان افسر حفاظت لشکر را تا درجه سرگردی طی نمود. او در سال ۱۳۵۵ توسط ضداطلاعات ارتش و سپس توسط ساواک تحت بازجویی و مراقبت قرار گرفت. او پس از وقوع انقلاب به سرلشکر ولی‌الله قرنی معرفی شد و در اسفندماه ۱۳۵۷ به سرپرستی تیپ ۲ سقز لشکر ۲۸ کردستان منصوب شد. وی در فروردین ۱۳۵۸ به قرارگاه منطقه‌ای غرب نیروی زمینی ارتش منتقل شد و در شهریور ۱۳۵۸ با درجه سرگردی، برای دومین بار به فرماندهی تیپ ۲ سقز منصوب گردید. او در بهمن ۱۳۵۸ با ارتقا به درجه سرهنگ دومی، فرماندهی تیپ ۱ اسلام‌آباد از لشکر ۸۱ زرهی کرمانشاه را برعهده گرفت.[۴]

سهرابی در بهمن‌ماه ۱۳۵۹ درجه سرهنگ تمامی را دریافت کرد و در آبان ۱۳۶۰ به فرماندهی لشکر ۸۱ زرهی کرمانشاه منصوب شد و در خلال عملیات مطلع‌الفجر فرماندهی این لشکر را برعهده داشت. وی از اواخر اسفند ۱۳۶۱ فرماندهی قرارگاه عملیاتی فارس و همزمان مرکز آموزش پیاده شیراز را برعهده گرفت. سهرابی در خلال جنگ ایران و عراق، از تاریخ ۳ آبان ۱۳۶۳ تا ۱۳ اردیبهشت ۱۳۶۷ عهده‌دار ریاست ستاد مشترک بود.[۵] پس از وی، علی شهبازی به ریاست ستاد مشترک ارتش منصوب شد.[۶] آخرین درجهٔ سهرابی در نیروهای مسلح سرتیپی بود.

تحصیلات[ویرایش]

سهرابی در سال ۱۳۳۹ وارد دانشکده افسری ارتش شد و پس از فارغ‌التحصیلی در مهرماه ۱۳۴۲ و اخذ مدرک کارشناسی با درجه ستوان‌دومی به دوره مقدماتی اعزام شد. وی در سال ۱۳۴۳ دوره‌های تخصصی افسری را به پایان رساند. او از مهرماه ۱۳۵۳ تا شهریور ۱۳۵۴ دوره عالی پیاده را در مرکز آموزش شیراز سپری کرد و در مردادماه ۱۳۵۷ نیز دوره دافوس ارتش را بپایان رساند. سهرابی دانش‌آموخته کارشناسی ارشد مدیریت دولتی از دانشکده مدیریت دانشگاه تهران و دکتری روابط سیاسی و امور بین‌الملل از مرکز آموزش عالی وزارت فرهنگ و آموزش عالی می‌باشد.[۷]

نامه ایشام به امام خمینی[ویرایش]

تیمسار سرتیپ اسماعیل سهرابی

    از زحمات شما در دوران ریاست ستاد مشترک ارتش جمهوری اسلامی ایران تشکر‏‎ ‎‏و قدردانی می شود. شایسته است که با توجه به تجارب و معلوماتتان در امور نظامی، از‏‎ ‎‏وجود جنابعالی در مشاورت شورایعالی پشتیبانی جنگ استفاده به عمل آید.

13 / 2 / 67

‏‏روح الله الموسوی الخمینی‏

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ Nikola B. Schahgaldian, Gina Barkhordarian (March 1987), The Iranian Military Under the Islamic Republic (PDF), RAND, ISBN 0-8330-0777-7, retrieved 15 January 2017
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ Anthony H. Cordesman (1999), Iran's Military Forces in Transition: Conventional Threats and Weapons of Mass Destruction, Greenwood Publishing Group, p. 33, ISBN 0-275-96529-5
  3. «با تمامی فرماندهان ارتش آشنا شوید». خبرآنلاین.
  4. «آخرین رئیس ستاد مشترک ارتش که بود؟». خبرگزاری میزان.
  5. http://www.imam-khomeini.ir/fa/3754/صحیفه_امام_خمینی/جلد21/تشکر_و_قدردانی_از_خدمات_رئیس_ستاد_مشترک_ارتش_جمهوری_اسلامی_ایران
  6. http://www.imam-khomeini.ir/fa/3755/صحیفه_امام_خمینی/جلد21/انتصاب_رئیس_جدید_ستاد_مشترک_ارتش_جمهوری_اسلامی_ایران
  7. «امیر سهرابی؛ فاتح میمک و گیرنده درفش ارتش از دستان امام خمینی». خبرگزاری دفاع مقدس.