سینمای آلمان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سینمای آلمان
Bundesarchiv Bild 146-1988-035-15, Berlin, Wintergarten.jpg
سالن وینترگارتن برلین نخستین سینما در تاریخ بود، با فیلمی کوتاه که در ۱ نوامبر ۱۸۹۵ توسط برادران اسکلادانوسکی ارائه شد.
تعداد سالن ۴٬۶۳۷ (۲۰۱۴)[۱]
 • سرانه ۶٫۲ در ۱۰۰٬۰۰۰ (۲۰۱۱)[۲]
وارنر برادرز ۱۹٫۵٪
والت دیزنی پیکچرز ۱۱٫۵٪
سونی پیکچرز ۱۱٫۱٪[۳]
فیلم‌های تولید شده (۲۰۱۱)[۴]
داستانی ۱۲۸ (۶۰٫۴٪)
پویانمایی ۵ (۲٫۴٪)
مستند ۷۹ (۳۷٫۳٪)
تعداد پذیرش (۲۰۱۴)[۱]
مجموعا ۱۲۱٬۷۴۰٬۶۹۰
 • سرانه ۱٫۵۰ (۲۰۱۴)
فیلم‌های ملی ۳۲٬۱۰۰٬۰۰۰ (۲۶٬۷٪)

سینمای آلمان به صنعت فیلم در آلمان اشاره دارد و قدمت آن به اواخر قرن نوزدهم می‌رسد. سینمای آلمان در دوره ۱۹۱۸-۱۹۳۳ تاثیرات برجسته‌ای هم از دید فنی و هم از دید هنری بر سینما داشته است.

بر خلاف سایر سینماهای ملی که در زمینه سیستم‌های سیاسی به نسبت پیوسته و پایداری رشد کرده‌اند، آلمان در قرن بیستم شاهد تغییرات فراوانی در هویتش بوده است. این تغییرات باعث به وجود آمدن دوره‌ها و جنبش‌های مختلفی در سینمای این کشور شدند.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ "Marktdaten - Kinoergebnisse". FFA - Filmförderungsanstalt. Retrieved 25 March 2015. 
  2. "Table 8: Cinema Infrastructure - Capacity". UNESCO Institute for Statistics. Retrieved 5 November 2013. 
  3. "Table 6: Share of Top 3 distributors (Excel)". UNESCO Institute for Statistics. Retrieved 5 November 2013. 
  4. "Table 1: Feature Film Production - Genre/Method of Shooting". UNESCO Institute for Statistics. Retrieved 5 November 2013. 

پیوند به بیرون[ویرایش]