خلیج سوئز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مختصات: ۲۸°۴۵′ شمالی ۳۳°۰۰′ شرقی / ۲۸٫۷۵۰°شمالی ۳۳٫۰۰۰°شرقی / 28.750; 33.000

خلیج سوئز در غرب شبه‌جزیرهٔ سینا و خلیج عقبه در شرق آن

خلیج سوئز (به عربی: خلیج السویس) شاخابی از دریای سرخ است که در شمال‌غربی این دریا بین شبه‌جزیره سینا در شرق و بخش آفریقایی مصر در غرب آن واقع گردیده‌است.[۱][۲] طول این خلیج از دهانهٔ آن در تنگه جوبال تا رأس آن در شهر سوئز ۳۱۴ کیلومتر و پهنایش از ۱۹ تا ۳۲ کیلومتر متغیر است.[۲] خلیج سوئز از طریق کانال سوئز که در شمال آن قرار دارد به دریای مدیترانه وصل شده و یکی از مسیرهای مهم کشتیرانی به‌شمار می‌رود.[۲] سکونتگاه‌های کنارهٔ این خلیج زیاد نیست و به چند دهکدهٔ ماهیگیری و استخراج معدن محدود می‌شود.[۲] همچنین طی کاوش‌هایی در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ در بسیاری از نقاط ساحلی و دریایی این خلیج ذخایر نفتی کشف گردیده‌است.[۲]

تاریخچه[ویرایش]

داریوش بزرگ به دلیل اهمیت راه دریایی میان مصر و ایران دستور ساخت این آبراه را میان دریای سرخ و دریای مدیترانه از راه نیل در اواخر سدهٔ ششم پیش از میلاد داد تا کشتی‌ها بتوانند به راحتی از آن عبور کنند. سرپرستی ساخت این آبراه را مهندس «ارتاخه» از مهندسان ایرانی عصر هخامنشی به عهده داشت.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. The New Oxford School Atlas، به کوشش Patrick Weigand. (ویراست Second Edition)، Oxford: Oxford University Press، ۱۹۹۳، ص. p٫۷۸، شابک ۰-۱۹-۸۳۱۶۸۲-۸
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ ۲٫۴ «Suez, Gulf of». Universitat de València / Encyclopedia Britannica. ۱۹۹۵. دریافت‌شده در ۱۹ مهٔ ۲۰۱۱.
  3. داریوش و ایرانیان: تاریخ فرهنگ و تمدن هخامنشیان (کتاب اول و دوم) البته این پروژه هیچگاه به عنوان یک راه تجاری استفاده نشده البته حکام و فاتحان بزرگ دیگری همچون ناپلئون سلطان محمد فاتح و سلطان سلیم عثمانی و سلطان عبدلحمید و... به فکر توسعه این آبراه به عنوان یک راه تجاری افتادن اما هیچگاه به هدف خود نرسیدند در نهایت بعد از استقال مصر از خلافت عثمانی شرکت انگلیسی کانال سوئز با دولت سلطان فواد قرارداد ایجاد و توسعه کانال را عقد کرده و در مدت ۲۰سال این پروژه به بهره برداری رسید اما هیچگاه هدف اقتصادی مورد نظر انگلیس نیز برآورده نشد و در نهایت در زمان جمال عبدلناصر این کانال ملی اعلام شد