جوایز لوریوس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از جوایز لاروس)
جوایز لوریوس
Laureus World Sports Awards statuette.jpg
توصیفورزشکار مرد و زن سال
نخستین جایزهسال ۲۰۰۰
برنده بیشترین جوایزراجر فدرر (۵ بار برنده)
وبگاه

جوایز لوریوس (انگلیسی: Laureus World Sports Awards)[۱] جوایزی است که سالانه به بهترین ورزشکاران جهان اهدا می‌شود.

این جایزه از سال ۲۰۰۰ تا کنون در هشت بخش بهترین ورزشکار مرد، بهترین ورزشکار زن، بهترین تیم ورزشی، بهترین بازگشت به ورزش، بهترین پیشرفت غیرمنتظره، ورزش دائم، روحیه ورزشی و یک عمر دستاورد ورزشی اهدا می‌شود، همچنین دو جایزه به بهترین ورزشکار کم‌توان و بهترین ورزشکار ورزش اکشن و حادثه‌ای نیز تعلق می‌گیرد.

میزبان‌ها[ویرایش]

سال مکان سالن مجری‌ها موزیک مهمان توضیحات
۲۰۰۰ موناکو موناکو اسپورتینگ کلوب جف بریجز، اشلی جاد و دیلان مک‌درموت بون جووی با حمایت نلسون ماندلا
۲۰۰۱ گریمالدی فورم هایدی کلوم و گرگوری هاینز لیان رایمز با حمایت آلبرت دوم، شاهزاده موناکو
۲۰۰۲ اریک لا سال راسل واتسون
۲۰۰۳ اریک لا سال گابریل
۲۰۰۴ پرتغال لیسبون مرکز فرهنگی بلم ریچل هانتر و جان مک‌انرو کرز با حمایت ژوزه مانوئل باروزو
۲۰۰۵ پرتغال اشتوریل کاسینو استوریل مورگان فریمن مری جی. بلایژ
۲۰۰۶ اسپانیا بارسلون پارکه دل فورم تری هچر و کوبا گودینگ جونیور جمیروکوای
۲۰۰۷ پالائو سنت جوردی کوبا گودینگ جونیور شوگابیبز با حمایت خوآن کارلوس اول اسپانیا
۲۰۰۸ روسیه سن پترزبورگ تالار مارینسکی کوبا گودینگ جونیور والری گرگیف و ارکستر سمفونی مارینسکی با حضور ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه
۲۰۰۹ مراسم به دلیل بحران اقتصادی جهان کنسل شد. جوایز به‌طور جداگانه در سایر برنامه‌ها از ماه مه تا ژوئن به برندگان اهدا شد.[۲]
۲۰۱۰ امارات متحده عربی ابوظبی قصر امارات کوین اسپیسی میکا
۲۰۱۱ کوین اسپیسی رونان کیتینگ
۲۰۱۲ بریتانیا لندن مرکز متدیست وست‌مینستر کلایو اوون برایان فری
۲۰۱۳ برزیل ریو دو ژانیرو تئاترو مونیسیپال مورگان فریمن بابل گیلبرتو
۲۰۱۴ مالزی کوالا لامپور ایستانا بودایا[۳] بندیکت کامبربچ[۴] جیمی فاکس[۵]
۲۰۱۵ چین شانگهای شانگهای گرند تئاتر بندیکت کامبربچ لیائو چانگیونگ
۲۰۱۶ آلمان برلین پالا ام فونکتورم[۶] بیل مری مارلون رودت
۲۰۱۷ موناکو موناکو اسپورتینگ کلوب هیو گرانت
۲۰۱۸
۲۰۱۹
۲۰۲۰ آلمان برلین ورتی هاله بیستمین سالگرد برگزاری
۲۰۲۱ اسپانیا سویل آنلاین مراسم مجازی

ورزشکار سال مرد و زن[ویرایش]

سال ورزشکار مرد ورزشکار زن
نام ورزش نام ورزش
۲۰۲۲ هلند ماکس فرستاپن فرمول یک جامائیکا الین تامپسون دو و میدانی
۲۰۲۱ اسپانیا رافائل نادال تنیس ژاپن نائومی اوساکا تنیس
۲۰۲۰ بریتانیای کبیر لوئیز همیلتون و آرژانتین لیونل مسی فرمول یک/فوتبال ایالات متحده آمریکا سیمون بایلز ژیمناستیک
۲۰۱۹ صربستان نواک جوکوویچ تنیس ایالات متحده آمریکا سیمون بایلز ژیمناستیک
۲۰۱۸ سوئیس راجر فدرر تنیس ایالات متحده آمریکا سرینا ویلیامز تنیس
۲۰۱۷ جامائیکا یوسین بولت دو و میدانی ایالات متحده آمریکا سیمون بایلز ژیمناستیک
۲۰۱۶ صربستان نواک جوکوویچ تنیس ایالات متحده آمریکا سرینا ویلیامز تنیس
۲۰۱۵ صربستان نواک جوکوویچ تنیس اتیوپی گنزبه دیبابا دو و میدانی
۲۰۱۴ آلمان سباستین فتل فرمول یک ایالات متحده آمریکا میسی فرانکلین شنا
۲۰۱۳ جامائیکا یوسین بولت دو و میدانی بریتانیای کبیر جسیکا انیس-هیل دو و میدانی
۲۰۱۲ صربستان نواک جوکوویچ تنیس کنیا ویویان چرویوت دو و میدانی
۲۰۱۱ اسپانیا رافائل نادال تنیس ایالات متحده آمریکا لیندزی وان اسکی آلپاین
۲۰۱۰ جامائیکا یوسین بولت دو و میدانی ایالات متحده آمریکا سرینا ویلیامز تنیس
۲۰۰۹ جامائیکا یوسین بولت دو و میدانی روسیه یلنا ایسینبایوا دو و میدانی
۲۰۰۸ سوئیس راجر فدرر تنیس بلژیک ژوستین انه تنیس
۲۰۰۷ سوئیس راجر فدرر تنیس روسیه یلنا ایسینبایوا دو و میدانی
۲۰۰۶ سوئیس راجر فدرر تنیس کرواسی یانیتسا کوستلیچ اسکی آلپاین
۲۰۰۵ سوئیس راجر فدرر تنیس بریتانیای کبیر کلی هولمزس دو و میدانی
۲۰۰۴ آلمان میشائیل شوماخر فرمول یک سوئد آنیکا سورنستام گلف
۲۰۰۳* ایالات متحده آمریکا لانس آرمسترانگ دوچرخه‌سواری ایالات متحده آمریکا سرینا ویلیامز تنیس
۲۰۰۲ آلمان میشائیل شوماخر فرمول یک ایالات متحده آمریکا جنیفر کاپریاتی تنیس
۲۰۰۱ ایالات متحده آمریکا تایگر وودز گلف استرالیا کتی فریمن دو و میدانی
۲۰۰۰* ایالات متحده آمریکا تایگر وودز گلف ایالات متحده آمریکا ماریون جونز دو و میدانی

* — جوایز سال ۲۰۰۰ و ۲۰۰۳ به ماریون جونز و لانس آرمسترانگ اهدا شدند که پس از مثبت شدن تست دوپینگ این دو بازیکن جوایز از آنها پس گرفته شد و جایگزینی نیز برای آنها معرفی نشد.

دیگر جوایز[ویرایش]

جوایز اصلی[ویرایش]

سال تیم پیشرفت غیرمنتظره بازگشت ورزشکار معلول ورزشکار اکشن لحظه
۲۰۰۰ باشگاه فوتبال منچستر یونایتد سرخیو گارسیا لانس آرمسترانگ* لوئیس سوواژ شان پالمر ن/م
۲۰۰۱ تیم ملی فوتبال فرانسه مارات سافین جنیفر کاپریاتی وینی لاورز مایک هورن ن/م
۲۰۰۲ تیم ملی کریکت استرالیا خوان پابلو مونتویا گوران ایوانیسویچ استر ورگیر باب برنکویست ن/م
۲۰۰۳ تیم ملی فوتبال برزیل یائو مینگ رونالدو مایکل میلتون دین پاتر ن/م
۲۰۰۴ تیم ملی راگبی ۱۵ نفره انگلستان میشل وای هرمان مایر ارل کانر* لاین بیچلی ن/م
۲۰۰۵ تیم ملی فوتبال یونان لیو شیانگ الکس زاناردی چانتال پتیتکلرک الن مک آرتور ن/م
۲۰۰۶ رنو در فرمول یک رافائل نادال مارتینا هینگیس ارنست فن دیک آنجلو دی‌آریگو ن/م
۲۰۰۷ تیم ملی فوتبال ایتالیا آملی مورسمو سرنا ویلیامز مارتین براکسنتالر کلی اسلیتر ن/م
۲۰۰۸ تیم ملی راگبی ۱۵ نفره آفریقای جنوبی لوئیس همیلتون پائولا رادکلیف استر ورگیر شان وایت ن/م
۲۰۰۹ تیم المپیک چین ربکا آدلینگتون ویتالی کلیچکو دنیل دیاز کلی اسلیتر ن/م
۲۰۱۰ براون جی‌پی جنسون باتن کیم کلایسترس ناتالی دوتوآ استفانی گیلمور ن/م
۲۰۱۱ تیم ملی فوتبال اسپانیا مارتین کایمر والنتینو روسی ورنا بنتله کلی اسلیتر ن/م
۲۰۱۲ باشگاه فوتبال بارسلونا روری مک ایلروی دارن کلارک اسکار پیستوریوس کلی اسلیتر ن/م
۲۰۱۳ تیم اروپا در کاپ رایدر اندی ماری فلیکس سانچز دنیل دیاز فلیکس باوم‌گارتنر ن/م
۲۰۱۴ باشگاه فوتبال بایرن مونیخ مارک مارکز رافائل نادال ماری بوچت جیمی بست‌ویک ن/م
۲۰۱۵ تیم ملی فوتبال آلمان دنیل ریکیاردو شالک برگر تاتیانا مک‌فادن آلن یوستس ن/م
۲۰۱۶ تیم ملی راگبی ۱۵ نفره نیوزیلند جردن اسپیث دن کارتر دنیل دیاز یان فرودنو ن/م
۲۰۱۷ باشگاه بیسبال شیکاگو کابز نیکو رزبرگ مایکل فلپس بئاتریس ویو ریچل آترتون باشگاه فوتبال زیر ۱۲ سال بارسلونا
تشویق ایسلندی
۲۰۱۸ مرسدس-بنز در فرمول یک سرخیو گارسیا راجر فدرر مارسل هج آرمل لو کلیاش باشگاه فوتبال شاپه‌کوئنزه
۲۰۱۹ تیم ملی فوتبال فرانسه نائومی اوساکا تایگر وودز هنریتا فارکاشووا کلوئه کیم شیا بویو
۲۰۲۰ تیم ملی راگبی ۱۵ نفره آفریقای جنوبی ایگان برنال سوفیا فلورش اوکسانا مسترز کلوئه کیم ساچین تندولکار
۲۰۲۱ باشگاه فوتبال بایرن مونیخ پاتریک ماهومس مکسنس پاروت ن/م ن/م کریس نیکیچ
* نشان‌دهنده فردی است که جایزه یا نامزدی وی بعداً لغو شد
ن/م اعطا نشد

جوایز اختیاری[ویرایش]

سال یک عمر ورزش دائم روحیه دستاورد استثنایی الهام‌بخشی ورزش
۲۰۰۰ پله یونیس کندی شرایور ن/م ن/م ن/م
۲۰۰۱ استیو ردگریو کیپچوگه کینو ن/م ن/م ن/م
۲۰۰۲ پیتر بلیک dagger پیتر بلیک dagger ن/م ن/م ن/م
۲۰۰۳ گری پلیر آرنولد شوارتزنگر ن/م ن/م ن/م
۲۰۰۴ آرنه نس جونیور اتحادیه ورزش نوجوانان ماتاره ن/م ن/م ن/م
تیم ملی کریکت هند
تیم ملی کریکت پاکستان
۲۰۰۵ ن/م گری استوری باشگاه بیسبال بوستون رد ساکس ن/م ن/م
۲۰۰۶ یوهان کرویف یورگن گریزبک والنتینو روسی ن/م ن/م
۲۰۰۷ فرانتس بکن‌بائر لوک داودنی باشگاه فوتبال بارسلونا ن/م ن/م
۲۰۰۸ سرگئی بوبکا برندان و شان چویی دیک پوند ن/م ن/م
۲۰۰۹ ن/م ن/م ن/م ن/م ن/م
۲۰۱۰ نوال المتوکل دیکمبه موتومبو ن/م ن/م ن/م
۲۰۱۱ زین‌الدین زیدان می الخلیل تیم اروپا در کاپ رایدر ن/م ن/م
۲۰۱۲ بابی چارلتون رای ن/م ن/م ن/م
۲۰۱۳ سباستین کو ن/م ن/م مایکل فلپس ن/م
۲۰۱۴ ن/م اتوبوس جادویی تیم ملی کریکت افغانستان ن/م ن/م
۲۰۱۵ ن/م اسکیتیستان یائو مینگ لی نا ن/م
۲۰۱۶ نیکی لائودا حرکت دادن تیرهای دروازه یوهان کرویف dagger ن/م ن/م
۲۰۱۷ ن/م موج‌هایی برای تغییر

(Waves for change)

باشگاه فوتبال لستر سیتی ن/م تیم پناهندگان المپیک
۲۰۱۸ ادوین موزز شبکه جوامع فعال

(Active Communities Network)

ن/م فرانچسکو توتی ج. ج. وات
۲۰۱۹ آرسن ونگر یووا ایندیا (Yuwa India) لیندزی وان الیود کیپچوگه ن/م
۲۰۲۰ دیرک نویتسکی آکادمی آموزش فوتبال ساوت برونکس یونایتد

(South Bronx United)

ن/م فدراسیون بسکتبال اسپانیا ن/م
۲۰۲۱ بیلی جین کینگ کیک فورمور بای کیک‌فیر

(Kickformore by Kickfair)

ن/م ن/م محمد صلاح
dagger نشان‌دهنده جایزه پس از مرگ
ن/م اعطا نشد

منابع[ویرایش]

  1. «برگزاری مراسم جایزه لوریوس سال ۲۰۱۶ در برلین». euronews. ۲۰۱۶-۰۴-۱۹. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۱-۰۷.
  2. LAUREUS WORLD SPORTS AWARDS 2009 - podcastjournal.net, April 16, 2009
  3. Laureus Awards to be aired live on TV2 - Other Sports | The Star Online
  4. Benedict Cumberbatch to host Laureus Awards Ceremony | Laureus
  5. «BERNAMA - Oscar And Grammy Winner Jamie Foxx To Perform At Laureus World Sports Awards». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۷ آوریل ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۱۵ فوریه ۲۰۱۷.
  6. «The Laureus World Sports Awards Ceremony will take place on the evening of April 18 at the Messe Berlin Palais am Funkturm, situated in the heart of Berlin». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۷ ژوئیه ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱۵ فوریه ۲۰۱۷.

پیوند به بیرون[ویرایش]