ریاضت‌طلبی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از ریاضت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
یک مرتاض در حال مراقبه

ریاضت‌طلبی[۱] یک سبک زندگی است که مبنای آن پرهیز از لذائذ برای تزکیه نفس است. در بسیاری از ادیان و مکاتب، چون آیین بودا ، آیین هندو ، آیین جین یا تصوف توصیه‌هایی در ارتباط با مراقبه‌های ذهن، پیکر و سخن آمده است.
در اسلام ریاضت نکوهش شده و به همراه دیگر ادیان ابراهیمی، پرهیزگاری توصیه شده است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «ریاضت‌طلبی» [روان‌شناسی] هم‌ارزِ «asceticism»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی، «فارسی»، در دفتر هشتم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۰۸-۸ (ذیل سرواژهٔ ریاضت‌طلبی) 

پیوند به بیرون[ویرایش]