جیلو پونته‌کوروو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جیلو پونته‌کوروو
Gillo Pontecorvo
زاده ۱۹ نوامبر ۱۹۱۹(1919-11-19)
پیزا
درگذشته ۱۲ اکتبر ۲۰۰۶ میلادی (۸۶ سال)
رم
نام دیگر گیلبرتو پونته‌کوروو
ملیت  ایتالیا
زمینه فعالیت کارگردان،
همسر هنریت پونته‌کوروو
صفحه در وب‌گاه IMDb

گیلبرتو پونته‌کوروو (به ایتالیایی: Gilberto Pontecorvo) کارگردان ایتالیایی

جیلو پونته‌کوروو فیلمساز معتبر و تقریباً کم کار ایتالیایی در یک خانواده ثروتمند یهودی به دنیا آمد بعد از تحصیل در رشته ی شیمی، کارش را به عنوان خبرنگار روزنامه های ایتالیایی در پاریس آغاز می کند. در ۱۹۳۸ به خاطر جو ضدیهودی در ایتالیا به پاریس فرار کرد و در ۱۹۴۱ به حزب کمونیست پیوست. بعد به عنوان رهبر گروه پارتیزانی ضدفاشیستی میلان به ایتالیا بازگشت. در میلان با روزنامه چپگرای اونیتا به همکاری پرداخت. پس از جنگ سردبیری روزنامه کمونیستی پاتوگلیا را به عهده گرفت. در این هنگام بود که بین او و پیکاسو و ژان پل سارتر دوستی عمیقی به وجود آمد. پونته‌کوروو با دیدن فیلم «پائیزا» "روبرتو روسلینی" جذب سینما شد و به ساختن فیلم‌های کوتاه نئورئالیستی و فیلم های مستند با دوربین ۱۶ میلی متری خود پرداخت.

چندی بعد با دستیاری فیلمسازانی چون ایو آلگره، ماریسو مونیچیلی و دیگران در عالم سینما برای خود جائی باز می کند تا اینکه از ۱۹۵۳ در مقام کارگردان فیلم‌های مستند در ایتالیا کار فیلمسازیش را بطور جدی و فعالانه شروع می نماید. پونته‌کوروو سه سال بعد کارگردانی یک فصل از فیلم "یوریس ایونز" و "آلبرتو کاوالکانتی" را انجام داده و در پی این موقعیت اولین فیلم خود را در ۱۹۵۷ می سازد.

وی از اوایل دهه نود به مدیریت هنری فستیوال فیلم ونیز برگزیده شد و تا چند سال در این سمت باقی‌ماند. پسر او مارکو پونته کوروو، فیلمبردار مشهوری در سینمای امروز ایتالیاست.

پونته‌کوروو در اثر نارسایی قلبی در روز ۱۲ اکتبر سال ۲۰۰۶ در سن ۸۶ سالگی در شهر رم درگذشت

فیلمشناسی[ویرایش]

  • عقربه ی قطب‌نما (۱۹۵۶)
  • راه بزرگ آبی (۱۹۵۷)
  • کاپو (۱۹۵۹)
  • نبرد الجزایر (۱۹۶۵ برنده جایزه اول فستیوال ونیز)
  • کوئیمادا (۱۹۶۸ در تهران: شعله های سوزان)
  • تونل (۱۹۷۹)
  • مبارزین باسک (۱۹۷۹)
  • جووانا (۱۹۵۵ یک فصل از فیلم "گل سرخ بادها")

فیلم‌های مستند[ویرایش]

  • یکشنبه بازار رم (۱۹۵۱)
  • پورتا پورتزه (۱۹۵۱)
  • سگ ها در آن طرف سیم ها (۱۹۵۱)
  • نان و گوگرد (۱۹۶۰ برنده جایزه نخست فستیوال کارلو ویواری وی به عنوان بهترین فیلم)

منابع[ویرایش]