گلن‌گری گلن راس (فیلم)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
گلن‌گری گلن راس
Glengarrymovie.jpg
پوستر فیلم
کارگردانجیمز فولی
تهیه‌کنندهجری توکوفسکی
استنلی ر. زوپنیک
نویسندهدیوید ممت
بازیگرانآل پاچینو
جک لمون
الک بالدوین
اد هریس
آلن آرکین
کوین اسپیسی
جاناتان پرایس
موسیقیجیمز نیوتن هاوارد
توزیع‌کنندهنیو لاین سینما
تاریخ‌های انتشار
  • ۲ اکتبر ۱۹۹۲ (۱۹۹۲-10-۰۲)
مدت زمان
۱۰۰ دقیقه
کشورایالات متحده آمریکا
زبانانگلیسی
هزینهٔ فیلم۱۲٬۵۰۰٬۰۰۰ دلار
فروش گیشه۱۰٬۷۲۵٬۲۲۸ دلار

گلن‌گری گلن راس [۱](به انگلیسی: Glengarry Glen Ross)

یک فیلم درام آمریکایی سال 1992 است که دیوید مَمِت  (David Mamet)  فیلمنامه ی آن را  بر اساس نمایشنامه ای به همین نام که در سال 1984 برنده جایزه پولیتزر شد، نوشته و جیمز فولی (James Foley)  آن را کارگردانی کرده است. این فیلم دو روز از زندگی چهار فروشنده املاک و مستغلات را به تصویر می کشد که وقتی دفتر شرکت ها یک مربی را برای "ایجاد انگیزه" برای آنها می فرستد چقدر ناامید می شوند. او به آنها می گوید که در یک هفته ، همه به جز دو فروشنده برتر اخراج می شوند. این فیلم در شهر نیویورک ساخته شده است.

همچون نمایشنامه ، این فیلم به دلیل استفاده از فحاشی بدنام است ، و باعث شده بازیگران به شوخی به این فیلم با عنوان "مرگ یک فروشنده لعنتی" اشاره کنند. عنوان این فیلم از نام دو مورد از املاک و مستغلاتی گرفته شده است که توسعه آن توسط فروشندگان انجام شده است: ارتفاعات گلنگاری و مزارع گلن راس.

این فیلم که مجموعه ای از بازیگران شخصیت های مشهور مانند آل پاچینو (Al Pacinoکوین اسپیسی (Kevin Spaceyجک لمون (Jack Lemmon)  و اد هریس (Ed Harris)  را در کنار هم  دارد ، در ابتدا در بین مخاطبان با انتقاد روبرو شد ، اما امروز غالبا شاهکار محسوب می شود.


داستان فیلم[ویرایش]

فیلم دو روز از زندگی چهار فروشنده ی املاک را به تصویر میکشد که کار آنها وابسته به داشتن  (Lead)برگه های اطلاعات مربوط به مشتری هاست. نام و تلفن مشتریان مورد هدف فروش. خیلی از این برگه های اطلاعات که توسط سرپرست دفتر، ویلیامسون با بازی کوین اسپیسی ،  جیره بندی شده اند، به دلیل شرایط اقتصادی نامساعد، فاقد اعتبار یا مربوط به مشتریانی ست که علاقه ای به سرمایه گذاری در ملک را ندارند و متقاعد کردن آنها بسیار مشکل است. در شب بارانی شروع روایت، آنها از ویلیامسون درباره ی رقابت فروشی میشنوند که مدیر شرکت ترتیب داده است. نماینده مدیریت، بلیک با بازی بالدوین (Baldwin)، برای اعلام جزییات این مسابقه از دفتر مرکزی آمده و با سخنرانی غرایی پر از توهین به فروشنده ها آنها را بی عرضه خطاب میکند و از جزییات این رقابت میگوید. هر کس بتواند تا روز بعد بیشترین مبلغ فروش به مشتریان فعلی را داشته باشد، صاحب یک اتومبیل میشود و کمترین فروش باعث اخراج خواهد شد. بلیک، دسته ای از برگه های اطلاعات مشتریان آماده ی خرید را به آنها نشان میدهد و عنوان میکند که آنها این برگه ها را دریافت نمیکنند، چرا که این برگه ها متعلق به فروشندگان برنده ی روز بعد خواهد بود.

لِوِن پیر با بازی جک لمون معروف به ماشین ، که گفته میشود قبلن از فروشندگان موفق بوده، اکنون در رکود طولانی مدت و با یک دختر بیمار در بیمارستان با وضعیت پزشکی نامعلوم ، می داند که اگر نتواند چیزی بفروشد ، به زودی شغل خود را از دست خواهد داد. او سعی می کند سرپرست دفتر، ویلیامسون را ترغیب کند تا برخی از برگه های جدید را به وی بدهد ، اما ویلیامسون امتناع می ورزد. لون سعی می کند ابتدا ترحم ویلیامسون را برانگیزد ، سپس او را تهدید کند و سرانجام رشوه بدهد. ویلیامسون مایل به فروش برخی از برگه های اصلی است اما از قبل پول نقد می خواهد. لون نمی تواند با پول نقد کنار بیاید و نا امید میشود.

دراین بین روما با بازی آل پاچینو، که بهترین فروشنده ی حاضر در دفتر است،  فرصت کوتاهی برای فروش یک زمین به یک مشتری مست به نام لینک بدست می آورد.

موس و اندرو با بازی اد هریس و آلان آرکین، دو فروشنده ی دیگر تمام شب در حال گفتگوهای طولانی و شکایت از وضعیت پراسترس موجود هستند. موس به همکارش پیشنهاد یک سرقت را میدهد. اگر آنها بتوانند برگه های جدید را از دفتر ویلیامسون بردارند، میتوانند با فروش خوبی، شغل خود را نگاه دارند و حتی با فروش باقی برگه ها میتوانند پول خوبی به دست آورند.

در روز بعد دفتر مورد دستبرد قرار گرفته است. تمام برگه های جدید و دستگاههای تلفن دزدیده شده. پلیس در حال بازجویی از تک تک کارمندان به نوبت در دفتر ویلیامسون است. لون و روما در شب گذشته موفق به فروش شده اند و مطمین هستند که دیگر در لیست اخراجی ها نیستند.

که در این حین، لینک، مشتری روما، در آستانه در ظاهر میشود و عنوان میکند که بعد از صحبت با همسرش از تصمیم خود برای خرید زمین منصرف شده است. با تمام کلک های قانونی ، نیمه قانونی و غیر قانونی، روما سعی میکند لینک را راضی کند که در این بین ویلیامسون با یک مداخله ی غیر حرفه ای تمام تلاش وی را از بین میبرد. که این پس از خروج لینک باعث مشاجره ی شدیدی بین آن دو میگردد و روما با لحنی پر از توهین و تحقیر ویلیامسون را دست نشانده ی بی کفایتی لقب میدهد که باید هر چه زودتر از این شغل کناره گیری کند. بعد از این مشاجره ، لون هم که پس از فروش موفقش اعتمادبنفس گذشته را باز یافته، در بین ادامه ی توهین به ویلیامسون سهوا فاش میکند که شب گذشته در دفتر وی بوده و ویلیامسون پی میبرد که دزد اصلی برگه های جدید، اوست. ویلیامسون با وجود انکار های او و بعد اعتراف به دزدی و فروش برگه ها و پیشنهاد رشوه برای سکوت، به دفتر خودش میرود تا به پلیس اطلاع دهد. چیزی که نه تنها باعث اخراج لون از کارش میود بلکه برای او مجازات زندان در پی خواهد داشت.

صحنه ی پایانی فیلم با تلفنهای بی ثمر روما و اندرو به مشتریان پایان میابد.

جوایز[ویرایش]

آل پاچینو در سال 1993 برای این فیلم نامزد دریافت جایزه ی گلدن گلاب به عنوان بهترین بازیگر نقش مکمل و نامزد دریافت جایزه ی اسکار به عنوان بهترین بازیگر نقش مکمل شد، که شانس دریافت آن را در مقابل گنه هاکمن (Gene Hackman) برای فیلم نابخشوده (Unforgiven) از دست داد. ولی در همان سال وی جایزه ی اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را برای بازی در فیلم بوی خوش زن دریافت کرد.

جک لمون در سال 1992 جایزه کوپا ولوپی (Coppa Volpi)را برای بهترین بازیگر نقش اول مرد و جایزه شورای نقد و بررسی (National Board of Review Award)به عنوان بهترین بازیگر مرد دریافت کرد.

مجله ی امپایر این فیلم را به عنوان 470 امین فیلم از 500 فیلم برتر همه ی تاریخ اعلام کرد.


جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

https://en.wikipedia.org/wiki/Glengarry_Glen_Ross_(film)

https://de.wikipedia.org/wiki/Glengarry_Glen_Ross