جت مسافربری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بوئینگ ۷۳۷ بیش‌ترین هواپیمای مسافربری است.

هواپیمای جت مسافربری (به انگلیسی: Jet Airliner) (یا جت‌لاینر) یک هواپیمای مسافربری با موتورهای جت است (هواپیمای جت) است. هواپیماهای مسافربری معمولاً دو یا چهار موتور جت دارند؛ طرح‌های سه موتوره در دهه ۱۹۷۰ محبوب بودند اما امروزه کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرند. هواپیماهای دوربرد به دو دسته کلی پهن‌پیکر و باریک‌پیکر تقسیم می‌شوند.

اکثر هواپیماهای امروزی با موتورهای جت طراحی شده‌اند چرا که از امنیت و سرعت بالاتری برخوردارند و توانایی کافی برای تولید قدرت هواپیما را دارند. در نخستین هواپیمای مسافربری جت که در دهه ۱۹۵۰ معرفی شد، موتور توربوجت ساده استفاده شده بود. این طرح‌ها به سرعت توسط مدل‌های توربو فن، که ساکت‌تر و کارآمدترند، جایگزین شدند.

بوئینگ ۷۸۷ ، اولین هواپیمایکامپوزیت جت‌لاینر

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Jet airliner». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹.