اوریک اسید

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
اوریک اسید
Kekulé, keletal formula of a minor uric acid tautomer Spacefill model of a minor uric acid tautomer
شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس ۶۹-۹۳-۲ ✔Y
پاب‌کم ۱۱۷۵
کم‌اسپایدر ۱۱۴۲ ✔Y
UNII 268B43MJ25 ✔Y
شمارهٔ ئی‌سی 200-720-7
دراگ‌بانک DB01696
KEGG C00366 N
MeSH Uric+Acid
ChEBI CHEBI:27226 N
ChEMBL CHEMBL792 ✔Y
156158
3DMet B00094
جی‌مول-تصاویر سه بعدی Image 1
Image 2
  • OC1Nc2nc(=O)nc2C(=O)N1


    OC1NC2=NC(=O)N=C2C(=O)N1

  • InChI=1S/C5H4N4O3/c10-3-1-2(7-4(11)6-1)8-5(12)9-3/h5,12H,(H,9,10)(H,۷٬۸,۱۱) N
    Key: DZGSAURIFGGOJK-UHFFFAOYSA-N N


    InChI=1/C5H4N4O3/c10-3-1-2(7-4(11)6-1)8-5(12)9-3/h(H4,6,7,8,9,10,11,12)/f/h6-9H
    Key: LEHOTFFKMJEONL-UHFFFAOYAN

خصوصیات
فرمول مولکولی C
5
H
4
N
4
O
3
جرم مولی 168.1103 g mol-1
شکل ظاهری White crystals
انحلال‌پذیری در آب 60 mg dm-3 (at 20 °C)
log P -1.107
اسیدی (pKa) 5.6
خاصیت بازی (pKb) 8.4
ترموشیمی
166.15 J K-1 mol-1 (at 24.0 °C)
173.2 J K-1 mol-1
-619.69--617.93 kJ mol-1
Std enthalpy of
combustion
ΔcHo298
-1.9212--1.91956 MJ mol-1
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 N (بررسی) (چیست: ✔Y/N؟)
Infobox references

ادرار ترش یا اسید اوریک ترکیب آلی از عناصر کربن، اکسیژن، نیتروژن و هیدروژن به فرمول شیمیایی C۵H۴N۴O۳ می‌باشد.[۱] در بدن انسان ادرار ترش از شکستن پورین که در مواد غذایی چون جگر و گوشت وجود دارد به دست می‌آید.[۲]

در بیماریها[ویرایش]

از آنجایی که اوریک اسید انحلال پذیری زیادی با آب ندارد، به همین دلیل تمایل زیادی به رسوب کردن و تشکیل بلور دارد و در نهایت رسوب بلورهای اوریک اسید در کلیه‌ها باعث ایجاد سنگ کلیه می‌شود و در مفاصل باعث بیماری نقرس می‌شود. ادرار ترش توسط کلیه‌ها دفع می‌شود بنابراین در نارسایی کلیه میزان آن در خون افزایش می‌یابد. همچنین در سرطان و نقرس نیز ما اغلب افزایش ادرار ترش را مشاهده می‌کنیم. رسوب کریستالهای ادرار ترش در مفاصل کوچک (بیماری نقرس) و در کلیه (سنگ کلیه نوع اسید اوریکی) گاه مشاهده می‌شود.

تجمع بالای اوریک اسید در سندرم لش-نیهان هم دیده می‌شود که ناشی از نقص در آنزیم هیپوگزانتین گوانین فسفوریبوزیل ترانسفراز هست. نقص در این آنزیم موجب افزایش سطح فسفوریبوزیل پیروفسفات می‌شود که نتیجتاً سرعت سنتز پورین ها بالا می‌رود و موجب تجمع بالای اسید اوریک و برخی متابولیت‌های پیش‌ساز می‌گردد.

منابع[ویرایش]