انگشت شست

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
انگشت شست
Duim.jpg
انگشت شست دست چپ
جزئیات
لاتینpollex, digitus primus, digitus I
princeps pollicis artery
infraclavicular lymph nodes[۱]
شناسه‌ها
سرعنوان پزشکیA01.378.800.667.430.705
دورلندز
/السویر
p_27/۱۲۶۵۵۳۶۱
واژگان آناتومیA01.1.00.053
اف‌ام‌اِی24938
واژگان کالبدشناسی

انگشت شست یا انگشت اول نام خارجی‌ترین انگشت دست است که در انسان شامل یک انگشت در هر دست می‌شود (در مجموع ۲ انگشت). این انگشت عضلانی‌ترین انگشت دست است و تنها انگشتی در انسان است که بند میان‌انگشتی ندارد، یعنی تنها از دو بند تشکیل شده‌است.

انگشتان دست به جز شست دارای سه استخوان مجزا هستند که بین آنها مفصل وجود دارد و در انتهای آنها ناخن قرار دارد. انگشت شست به دلیل قرار گرفتن در روبروی سایر انگشتان مهم‌ترین انگشت در انجام فعالیت‌های دست می‌باشد و قطع آن بیش از سایر انگشتان موجب ناتوانی می‌شود.

عصب دهی انگشت شست از عصب رادیال است.

انگشت بزرگ دست یا پا، یا انگشت سترگ که به عربی ابهام می‌گویند. این انگشت در فرهنگ عامیانه معانی بسیار دارد. گاهی به معنی دشنام و گاهی نشان از دوستی و تأیید دارد. گذاشتن انگشتری در این انگشت هم‌معنی خاصی دارد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • بهرام الهی (۱۳۷۷)، «اول»، آناتومی اندام فوقانی، تحتانی، مفاصل (ویراست ۴)، تهران: جیحون، ص. ۱
  • فرهنگ عمید