انگشت شست

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
انگشت شست
Duim.jpg
انگشت شست دست چپ
Details
سرخرگprinceps pollicis artery
لنفinfraclavicular lymph nodes[۱]
Identifiers
لاتینpollex, digitus primus, digitus I
سرعنوان‌های موضوعی پزشکیD013933
واژگان کالبدشناسیA01.1.00.053
واژگان کالبدشناسی151
FMA24938
Anatomical terminology

انگشت شست یا انگشت اول نام بیرونی‌ترین انگشت دست است که در انسان شامل یک انگشت در هر دست می‌شود (در مجموع ۲ انگشت). این انگشت ماهیچه‌ای‌ترین انگشت دست است و تنها انگشتی در انسان است که بند میان‌انگشتی ندارد، یعنی تنها از دو بند تشکیل شده‌است.

انگشتان دست به جز شست دارای سه استخوان جدا هستند که میان‌شان مفصل و ته‌شان ناخن جای دارد. انگشت شست به دلیل جا گرفتن در روبه‌روی دیگر انگشتان، مهم‌ترین انگشت در انجام فعالیت‌های دست می‌باشد و بریدن آن بیش از دیگر انگشتان موجب ناتوانی می‌شود.

عصب‌دهی انگشت شست از عصب رادیال است.

انگشت بزرگ دست یا پا، یا انگشت سترگ که این انگشت در فرهنگ عامیانه معانی بسیار دارد. گاهی نشان دادن دوستی و پذیرش و گاهی دشنام است. گاهی گذاشتن انگشتری در این انگشت هم معنی ویژه‌ای دارد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • بهرام الهی (۱۳۷۷)، «اول»، آناتومی اندام فوقانی، تحتانی، مفاصل (ویراست ۴)، تهران: جیحون، ص. ۱
  • فرهنگ عمید