انگشت اشاره

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
انگشت اشاره
Wijsvinger.jpg
انگشت اشاره دست چپ انسان
جزئیات
سرخرگradial artery of index finger
شناسه‌ها
TA98A01.1.00.054
TA2152
FMA24946

انگشت اشاره نام انگشت دوم دست بعد از شست است که در انسان شامل یک انگشت در هر دست می‌شود «در مجموع ۲ انگشت». به‌طور عرفی این انگشت معمولاً برای اشاره به اشیاء و ثبت اثر انگشت است. به دلیل تراکم گیرنده‌های حسی در نوک این انگشت، سطح کف دستی نوک انگشت اشاره دارای حس لامسه بسیار قوی است. نام دیگر انگشت اشاره، انگشت سَبّابه است. در عربی سَب ّ بمعنی دشنام است و سبابه یعنی دشنام‌گویی است و در میان عرب‌ها رسم بود که چون کسی را دشنام می‌دادند با این انگشت به سوی او اشاره می‌کردند.[۱]

انگشتان دست به جز انگشت شست دارای سه استخوان مجزا هستند که بین آنها مفصل وجود دارد و در انتهای آنها ناخن قرار دارد.

انگشت کردن در بینی[ویرایش]

انگشت در بینی کردن خارج کردن مخاط درونی بینی یا اجرام خارجی از بینی به‌وسیلهٔ نوک انگشت دست است. این عمل، یک عادت معمول است که درصورت خیلی شدید شدن نیاز به درمان دارد.[۲] معمولاً این کار با انگشت اشاره انجام می‌شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • بهرام الهی (۱۳۷۷)، «اول»، آناتومی اندام فوقانی، تحتانی، مفاصل (ویراست ۴)، تهران: جیحون، ص. ۱