انگشت حلقه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
انگشت انگشتری
Ringvinger.jpg
انگشت انگشتری دست چپ انسان
جزئیات
شناسه‌ها
لاتینdigitus annularis
TA98A01.1.00.056
TA2154
FMA24948

انگشت حلقه یا انگشت انگشتری نام انگشت چهارم دست از سمت انگشت شست است که در انسان شامل یک انگشت در هر دست می‌شود (در مجموع ۲ انگشت). به‌طور عرفی این انگشت معمولاً محل انداختن انگشتر یا حلقه ازدواج است.

نام کهن تر انگشت حلقه انگشت دیگر است. انگشتی که میان انگشت کوچک و انگشت میانگین است.[۱]

انگشتان دست به جز انگشت شست دارای سه استخوان مجزا هستند که بین آن‌ها مفصل وجود دارد و در انتهای آن‌ها ناخن قرار دارد.

جستارهای وابسته

منابع

  • بهرام الهی (۱۳۷۷)، «اول»، آناتومی اندام فوقانی، تحتانی، مفاصل (ویراست ۴)، تهران: جیحون، ص. ۱