انگشت دست

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

انگشت دست نام انگشتان انتهایی دست است که در انسان شامل ۵ انگشت در هر دست می‌شود (در مجموع ۱۰ انگشت). هر انگشت سه بند استخوانی دارد که به یکدیگ مفصل شده‌اند بجز انگشت شست که فقط دو بند دارد.

انگشتان دست دارای استخوان هستند و در انتهای آنها ناخن وجود دارد. انگشتان دست به جز انگشت شست دارای سه استخوان مجزا هستند که بین آنها مفصل وجود دارد و در انتهای آنها ناخن قرار دارد.

Scheme human hand bones-Persian.JPG

نام انگشتان دست انسان عبارت است از:


  1. شست

  2. انگشت اشاره
  3. انگشت میانی، بلندترین انگشت
  4. انگشت حلقه یا انگشت انگشتری
  5. انگشت کوچک
Palce.jpg

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • بهرام الهی. «اول». در آناتومی اندام فوقانی، تحتانی، مفاصل. ویرایش ۴. چاپ ۱۲. تهران: جیحون، ۱۳۷۷. ۱. ISBN 9647088024.