محمد یکم (قرطبه)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
محمد یکم
Dirham muhammad i 20068.jpg
درهم ضرب شده در عصر محمد یکم
امیر خلافت اموی در اندلس
سلطنت ۸۵۲–۸۸۶
رسیدن به امارت اندلس ۸۵۲ (۳۴سال)
پس از عبدالرحمن دوم
پیش از منذر بن محمد
همسر  • أثل
 • عشار
فرزند(ها) ۳۳ پسر و ۲۱ دختر
پسرها: منذر • عبدالله • عاصی • قاسم • عبید الله • ابراهیم • احمد • هشام • مطرف • عثمان.
برادرها:حکم • سلیمان • مطرف • منذر • هشام • یحیی • مروان • مسلمه • امیه • عبدالملک.
نام کامل
کنیه: ابوعبدالله
نام عربی:محمد بن عبد الرحمن بن الحکم بن هشام بن عبدالرحمن بن معاویه بن هشام بن عبد الملک بن مروان بن الحکم بن ابی العاص بن امیه.
دودمان اموی (شاخه اسپانیا)
پدر عبدالرحمن بن حکم
مادر نهتز (أم ولد)
زادروز ۱ ژانویهٔ ۸۲۳
قرطبه
مرگ ۱ ژانویه ۸۸۶(886-01-01)
قرطبه
خاک‌سپاری قصر قرطبه
دین و مذهب سنی

محمد یکم، یکی از حاکمان اموی اندلس بود که در سال ۲۳۸ ق / ۸۵۲ م پس از مرگ پدرش عبدالرحمن دوم به امارت رسید. عبدالرحمن مذاهب همهٔ فرزندانش را بررسی و محمد را از همه شایسته‌تر برای سمت جانشینی خویش دید، اما رسماً آن را اعلام نکرد چون می‌دانست با اعلام خبر جانشینی دیگر فرزندان وی شورش می‌کنند، عبدالرحمن هنگامی که در بستر بیماری بود با پسر خودش محمد بیعت نمود و او را جانشین خودش کرد[۱]

به قدرت رسیدن محمد یکم[ویرایش]

بعد از مرگ عبدالرحمن به سبب بیماری خدمتگذاران وی برای انتخاب جانشین وی درهای قصر را بستند و جلسه مخفیانه‌ای ترتیب دادند و کسی را جز محمد شایسته جانشینی عبدالرحمن ندانستند و با او بیعت کردند، بدین ترتیب محمد رسماً جانشین عبدالرحمن شد، محمد پس از به قدرت رسیدن، اکثر دولتمردان شایسته دوره پدرش را در مناصب خودشان ابقا کرد و به آنها آزاده عمل بیشتری داد. محمد یکم همواره فردی دلسوز، عارف، نیکو سیرت و از کارهای زشت پیراسته بود، همیشه حق و اهل آن را بر دیگران برتری می‌داد[۲]

شورش‌های این دوران[ویرایش]

شورش‌های بسیاری در زمان حکومت محمد یکم اتفاق می‌افتد و به همین خاطر دوران حکومت او را عصر فتنه و تفرقه می‌نامند ۲۵۲ه‍.ق شورشهایی که در زمان محمد اتفاق افتاد[۳] خسارت‌های زیادی به دنبال داشت با وجود اینکه اکثر این شورش‌ها توسط خود محمد سر کوب می‌شدند، مهمترین این شورشها عبارتند از: شورش مولدان، شورش طلیطله، شورش بنی قیس، شورش عبدالرحمن جلیقی و شورش ابن حفضون[۴] محمد یکم اگرچه عهدش عهد پراکندگی وحدت و سرشار از نفاق بود اما خود او یکی از بهترین امرای اموی برای مردم بود، محمد یکم سرانجام در صفر۲۷۳ه/۸۸۶ م فوت کرد و پسرش منذر به راحتی جانشین وی شد[۵]

پانویس[ویرایش]

  1. نعنعی، عبد المجید. دولت امویان در اندلس. قم: پژوهشکده حوزه و دانشگاه، ۱۳۸۰. ص۲۳۰. 
  2. نعنعی، عبدالمجید. دولت امویان در اندلس. قم: پژوهشکده حوزه و دانشگاه، ۱۳۸۰. ص۱۳۳–۱۳۲. 
  3. نعنعی، عبدالمجید. دولت امویان در اندلس. قم: پژوهشکده حوزه ودانشگاه، ۱۳۸۰. ص۲۲۹–۲۲۸. 
  4. نعنعی، عبدالمجید. دولت امویان در اندلس. قم: پژوهشکده حوزه و دانشگاه، ۱۳۸۰. ص۲۳۵–۲۵۲. 
  5. نعنعی، عبدالمجید. دولت امویان در اندلس. قم: پژوهشکده حوزه و دانشگاه، ۱۳۸۰. ص۲۵۳. 

منابع[ویرایش]

  • نعنعی، عبد المجید. دولت امویان در اندلس. ترجمهٔ محمد سپهری. حوزه و دانشگاه، ۱۳۸۰.