گفتگو (داستان)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

گفتگو[۱] یا دیالوگ در مورد داستان، فیلم و نمایشنامه، یعنی همان گفتگوهای شخصیت‌ها در روایت که تابع ریزه‌کاری‌ها و قواعد مربوط به خود است. دیالوگ در مقابل مونولوگ (تک‌گویی) است.

در یک داستان، محتوای گفتگوها مستقیماً مربوط به موضوع صحبت می‌باشد. البته می‎شود در آن به گذشته هم اشاره کرد، اما به طور مختصر. وقتی منظور نویسنده از گفتگو نه صحبت، بلکه کاشتن نهال اطلاعات باشد، گفتگو دیگر باور کردنی نخواهد بود. چرا که خواننده به جای اینکه صحبت اشخاص را بشنود اطلاعات را می‎بیند.[۲]

در رمان نو گفتگو پیچیده‌تر از رمان‌های سنتی شده و انواع جدیدی از دیالوگ پدید آمده است.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. گفتگو از واژه‌های مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی به جای dialogue یا dialog در انگلیسی و در حوزهٔ هنرهای نمایشی است. «فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان ـ دفتر ششم، بخش لاتین». فرهنگستان زبان و ادب فارسی. ۳۲. بازبینی‌شده در ۱۲ فروردین ۱۳۹۱. 
  2. ابراهیم یونسی. هنر داستان‌نویسی. انتشارات نگاه، 1384. 327-428. 
  3. اسداللهی، الله شکر. ««رمان نو» دیالوگ نو». نشریه دانشکده ادبیات و علوم انسانی تبریز - شماره 174، بهار 1379.