پشت-هیتیایی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
پشت-هیتیایی یا باز-هیتیایی یا نوآ-هیتیایی، کشور هاای بودند که با زبان لوویان گپ میزدهاند و در سوریه عهد آهن، پس از سرنگونی امپراتوری هیتی سر بر آوردند و تا اشغال شدن به دست کیمریان بر پا بودند (۱۸۰۰ پیش از میلاد-۷۰۰ پیش از میلاد). این لغت را بیش تر برای این گونه شاهزاده-نشینهای سوریه به کار میبرند، اما در اصطلاح بر هر آن چه از بقایای هیتیها در آسیای کوچک سر بر آورد نیز گذارده میشود؛ همانند، موشکی، تابال، و لیدیا.
پیوند بیرونی [ویرایش]
- http://www.hp.uab.edu/image_archive/uf/ufg.html
- http://oi.uchicago.edu/OI/MUS/GALLERY/EAST/Neo-Hittite-sphinx.html
- http://www.bible-history.com/ancient_art/orthostat_relief_hunting_scene.html
- http://www.pbase.com/andrys/image/38738758
