اساطیر مصر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اساطیر مصر به صورت تندیس‌های بزرگ سنگی از جنس سنگ خارا و مرمر سیاه، تندیسه‌های براق مفرقی و زرین همچنین ایزدان و ایزدبانوانی ساخته شده از گل رس که به ترتیب سلسله مراتبی که معمولاً به حالت نشسته و یا ایستاده دیده می‌شوند.[۱]

پیگره‌های مذکر یا مونث معمولاً پوزه حیوان مانند و یا منقار دارند.[۱]

همه ایزدان در معمولاً در حالتی مصور شده‌اند که در حال پرستش شدن هدایایی را نیز دریافت می‌کنند و یا حرکاتی دال بر حمایت از عبادت کنندگان انجام می‌دهند.[۱]

این طرح‌ها بر روی نقش برجسته‌های روی تابوت‌های سنگی و یا کنده شده بر ستون‌های سنگی مقابر، آجرهای سنگی دیواره‌های پرستشگاه‌ها وجود دارند.[۱]

پیشینه[ویرایش]

مصریان باستان به دلایل اقلیمی و طبیعی مردگان خود را برای دوری جستن از نابودی مومیایی می کردند.این اجساد در مراسمی آئینی و با استفاده از اساطیر مصری به آرامش می رسیدند.

آفرینش جهان توسط خدایان[ویرایش]

هلیوپوس[ویرایش]

کاهنان هلبوپولیس،بر این اعتقاد بودند که آتوم از آب های آشفته اقیانوس نون به وجود آمد.[۲] اتوم بعد آنکه خود خواست بوجود آید،دیگر خدایان را بوجود آورد.اتوم شو را با پرتاب تف و دختر خود تفنوت را با استفراغ آفرید.دین سان شو و تفنوت را با هم پیوند داد.[۳] در آغار اتوم یک چشم به نام اوجا داشت.این چشم نشان شهریاری او بود.[۴]

ممفیس[ویرایش]

تب[ویرایش]

شو خدای سپهر در حال آفرینش جهان و دور کردن نوت از گب

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ژ.ویو. «دیباچه». در اساطیر مصر. ترجمهٔ ابولقاسم اسماعیل‌پور. چاپ سوم. تهران: کاروان، ۱۳۸۵. ۱۳. ISBN 964-7033-62-1. 
  2. اساطیر مصر،ورونیکا ایونس،ترجمه باجلان فرخی،انتشارات اساطیر،۱۳۷۵ صفحه۴۰.
  3. اساطیر مصر،ورونیکا ایونس،ترجمه باجلان فرخی،انتشارات اساطیر،۱۳۷۵ صفحه۴۱.
  4. اساطیر مصر،ورونیکا ایونس،ترجمه باجلان فرخی،انتشارات اساطیر،۱۳۷۵ صفحه۴۳.

منابع[ویرایش]

اساطیر مصر،ورونیکا ایونس،ترجمه باجلان فرخی،انتشارات اساطیر،۱۳۷۵. کلیت تاریخ عمومی(جلد۱)؛ دکتر حسینعلی ممتحن،انتشارات دهخدا،۱۳۴۹.