پریاپیسم

پریاپیسم Priapism
آی‌سی‌دی-۱۰	N48.3
آی‌سی‌دی-۹	607.3
دادگان بیماری‌ها	25148
ای‌مدیسین	med/1908
سمپ	D011317

پریاپیسم (به انگلیسی: Priapism)‏(/ˈpraɪəpɪzəm/ بیماری غیر شایعی است که آلت تناسلی جنس مذکر به مدت طولانی در حالت نعوظ باقی می‌ماند و معمولاً دردناک و بدون میل جنسی یا تحریک جنسی است. ۶۰% موارد بی دلیل و ۴۰% همراه با بیماریهای زمینه‌ای (مثل لوسمی ,بیماری سلول داسی، سرطانهای لگنی، و عفونتهای لگنی) ,صدمات آلت، صدمه به طناب نخاعی یا مصرف دارو است. امروزه، شایعترین علت آن تزریقات داخل جسم غاری جهت درمان ناتوانی جنسی است.

فیزیوپاتولوژی

در این بیماری جسم غاری پر خون شده ولی جسم اسفنجی و حشفه هنوز شل هستند.باقی‌ماندن خون در جسم غاری سبب افزایش دی اکسید کربن و افزایش غلظت خون می شود. این امر سبب تورم ماهیچه ها در جسم غاری شده منجر به ایسکمی و فیبروز آن خواهد شد. نتیجه نهایی در صورت مداوا نشدن ناتوانی جنسی است.

انواع

پریاپیسم به دو فرم با جریان کم و جریان زیاد خون تقسیم می‌شود. در حالت جریان زیاد خون، ثانویه به صدمات ناحیه لگن است که منجر به آسیب شریانهای مرکزی آلت و در نتیجه از دست دادن تنظیم خون‌رسانی آلت می‌شود, ایجاد می‌گردد. در این حالت بزرگ شدگی یک قسمت (آنوریسم) یک یا هر دو شریان مرکزی مشاهده می‌شود. (آنژیو گرافی در تشخیص کمک کننده است) و blood gass (ABGاز خون شریانی آلت، سطح بالای اکسیژن و سطح نرمال CO2 را نشان می‌دهد

علائم

بیمارانی که پریاپیسم با جریان کم دارند معمولاً با تاریخچه نعوظ دردناک آلت که از چند ساعت قبل شروع شده است مراجعه می‌کنند. جسم غاری به علت پرخونی، سفت و در لمس حساس است. ناحیه گلنس و جسم اسفنجی نرم هستند. اکثر مولفین، علت اصلی پریاپیسم را انسداد فیزیولوژیک در تخلیه وریدی می دانند که منجر به تجمع خون غلیظ با O2 کم CO2 زیاد در داخل جسم غاری می‌گردد. اگر این روند برای چند روز ادامه یابد، ادم و تورم نسجی بینابینی و فیبروز جسم غاری ایجاد می‌شود که در نهایت منجر به بروز ناتوانی جنسی در بیمار خواهد شد.

درمان

راه اول

پریاپیسم از اورژانسهای اورولوژی است. تجویز مسکن و تنقیه با محلول نمکی سرد می‌تواند موجب رفع نعوظ شود. از بیحسی نخاعی یا اپیدورال هم می‌توان استفاده کرد و با سوزن بزرگی از طریق گلنس، خون موجود در جسم غاری را تخلیه نمود. اضافه کردن مواد آدرنرژیک به محلول شستشوی جسم غاری کمک کننده است

راه دوم

قابل اطمینان ترین راه جراحی زیر بی هوشی عمومی است. در برخی مراکز آمبولیزاسیون زیر هدایت اشعه ایکس سرخرگ پودندال نتایج خوبی داشته است.

عوارض

بدترین عارضه پریاپیسم، ناتوانی جنسی است که بعد از پریاپیسم طولانی (چند روز) شایع است. تشخیص سریع (در عرض چند ساعت) و درمان فوری از بروز این عارضه جلوگیری می‌کند.

جستارهای وابسته

• اورولوژی

منابع

• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Priapism»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۷ دی ۱۳۹۱).
• پریاپیسم در وبگاه فراطب