تنقیه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دستگاه انما جهت رساندن آب به روده

تنقیه یا اماله به فروکردن آب یا هر مایع دیگر به داخل روده بزرگ جهت پاک کردن روده از پلیدی و غایط دیرمانده و فسادانگیز گفته می‌شود.[۱]

معمولاً این کار را برای درمان برخی از بیماری‌ها به کار می‌برند.[۲][۳] امروزه کاربرد این روش بسیار کمتر از گذشته است و گاه برای درمان بیماریهای گوارشی مانند یبوست شدید یا ولولوس استفاده می‌شود.

برخی فقهای شیعه اماله را در هنگام روزه حرام و برخی نیز مبطل روزه می‌دانند. شهید اول اماله با مایعات را باطل کنندهٔ روزه اعلام کرده ولی محقق حلی و شهید ثانی نظر قوی‌تر را حرام بودن اماله با مایعات می‌دانند ولی معتقدند که روزه را باطل نمی‌کند.[۴][۵]

منابع[ویرایش]

  1. تنقیه کردن، مدخل تنقیه از لغتنامه دهخدا
  2. آیت‌الله مکارم شیرازی
  3. تنقیه با محلول سولفات باریم
  4. شهید ثانی، زین‌العابدین بن علی. تحریر الروضة فی شرح اللمعة، تهران: سمت، چاپ هفتم، ۱۳۸۳، ص ۹۱، ISBN 964-459-693-5
  5. المحقق الحلی، النافع فی مختصر الشرائع، قم: مؤسسه البعثه، الثانی، ۱۴۱۶ ه. ق، ص ۱۲۸، ISBN 964-309-014-0