همخوان سایشی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سایشی (به انگلیسی: fricative) در آواشناسی، همخوانی که درنتیجهٔ تنگی در نقطه‌ای از مجرای گفتار، با سایش (انسداد ناقص) تولید شود. به عبارت دیگر، سایشی‌ها همخوان‌هایی هستند که پس از ایجاد مانع، همراه با اصطکاک از اندام‌های گفتاری خارج می‌شوند.

نمونه‌های همخوان سایشی عبارتند از تولید آوا با تماس لبِ پایین با دندانِ بالا که تولید [f] (ف) می‌کند، و تماس پشت زبان با نرم‌کام که تولید [x] (خ) می‌کند. [v] ،[s] ،[z] ،[ʃ] ،[ʒ]، و [h] (به‌ترتیب در فارسی: ژ، ش، ز، س، و (مثلاً در «واحد» و «ناو»)، ه) از دیگر نمونه‌های همخوان‌های سایشی هستند.

منابع[ویرایش]

  • Ladefoged, Peter; Maddieson, Ian (1996). The Sounds of the World's Languages, Oxford: Blackwell. ISBN 0-631-19814-8.