همخوان سایشی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
در آواشناسی همخوانی که در نتیجهٔ تنگی در نقطهای از مجرای گفتار، با سایش (انسداد ناقص) تولید شود سایشی (fricative) نام دارد. به عبارت دیگر سایشیها همخوانهایی هستند که پس از ایجاد مانع، با اصطکاک از اندامهای گفتاری خارج میشوند. نمونههای همخوان سایشی عبارتند از تولید آوا با تماس لب پایین با دندان بالا که تولید «ف» میکند، و تماس پشت زبان با نرمکام که تولید «خ» میکند. «و»، «س»، «ز»، «ش»، «ژ»، و «هـ»، [ x , h , ž , š , z , s , v , f ] از دیگر نمونههای همخوانهای سایشی هستند.
منابع[ویرایش]
- Ladefoged, Peter; Maddieson, Ian (1996). The Sounds of the World's Languages. Oxford: Blackwell. ISBN 0-631-19814-8.