هارپسیکورد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
tumb
اجرا شده با یک هارپسیکورد فرانسوی

آیا مشکلی با شنیدن این پرونده دارید؟ راهنمای رسانه را ببینید.

هارپسیکورد (به انگلیسی: Harpsichord) یکی از سازهای کلاویه‌ای است. شکل ظاهری هارپسیکورد تقریباً شبیه پیانو است اما شیوهٔ ایجاد صدا در این دو ساز با هم تفاوت‌هایی دارد؛ در هارپسیکورد با فشردن کلاویه‌ها و حرکت اجزای یک سیستم مکانیکی متصل به آن‌ها، زائده‌های کوچک مضراب‌مانند سیم‌ها را به ارتعاش درآورده و صدا ایجاد می‌شود.

این ساز نزد موسیقی‌دانان دورهٔ رنسانس و باروک محبوبیت زیادی داشته و یکی از مهم‌ترین سازهای کلاویه‌ای موسیقی اروپایی از قرن شانزدهم تا نیمهٔ آغازین قرن هجدهم میلادی بوده‌است.[۱] در این دوره با فراگیر شدن پیانو، به مرور محبوبیت هارپسیکورد رو به کاهش گذاشت. در قرن بیستم میلادی به‌خاطر استفاده در اجرای آثار قدیمی و برخی آثار مدرن استفاده از هارپسیکورد دوباره رواج یافت.این ساز در دوره باروک به عنوان ساز همراهی کننده به کار می رفت.غالباً برای این ساز آهنگساز به صورت باس شیفره یا شماره گذاری شده به گونه ای استفاده می کرد که نوازنده اجازه بداهه نوازی در آکوردهای تعریف شده را داشت.

هارپسیکورد در شکل و اندازه‌های مختلفی وجود دارد گرچه عملکرد همهٔ آن‌ها یکسان است. دیگر سازهای خانوادهٔ هارپسیکورد-که از نظر اندازه کوچکتر از آن هستند-ورجینالز[پانویس ۱]، میوسلر[پانویس ۲] و اسپینت[پانویس ۳] هستند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ هارپسیکورد موجود است.

پی‌نوشت[ویرایش]

  1. virginals
  2. muselar
  3. spinet

منابع[ویرایش]

  1. «harpsichord»(انگلیسی)‎. وب‌گاه دانشنامه بریتانیکا. بازبینی‌شده در ۳ اوت ۲۰۱۱. 
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Harpsichord»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۳ اوت ۲۰۱۱).