ماندولین
 |
||||||
|
ماندولین سازی است کوچکتر از گیتار و تا حدی گلابی شکل، دارای هشت سیم زوج دست باز است که رایجترین کوک برای این سیمهای جفت فاصله پنجم است.[۱] این ساز از خانواده لوت است و از حدود ۱۶۰۰ به ایتالیا برده شد. ماندولین با مضراب یا زخمه انگشتان نواخته میشود. نه فقط قادر به اجرای نتهای کوتاه جدا است، بلکه سیمهای زوج آن امکان تعادل بسیار سریع بین دو نت هم فاصله را به وجود میآورد به طوری که افهٔ نسبتاً طویل با نوعی ترمولو منتج میگردد. صفحه انگشتگذاری آن پردهبندی شدهاست.
محتویات |
[ویرایش] ساختمان و صدادهندگی
شکل ماندولین اشک مانند، دایرهای و یا تخممرغی است و سوراخ صدای آن میتواند شبیه F یا دایرهای شکل باشد، دسته آن پردهگذاری شده و قسمت پشتی آن یا مسطح و یا دایرهای شکل است.
معمولترین شکل کوک این ساز همانند ویلن از بم به زیر به صورت سل-ر-لا-می است. این ساز توانایی تولید صداهای طولانی که از ویلن تولید میشود را ندارد و این مشکل به وسیله نواختن ترمولو(همان تکنیکی که در تا و سه تار به آن ریز گفته میشود) برای نواختن آکوردها ونتهای طولانی حل شدهاست.
[ویرایش] آثار عمده برای ماندولین
این ساز گاهی در ارکسترهای اپرایی به کار رفته است مانند اپرای اتللو اثر وردی. آنتونیو ویوالدی یک کنسرتو برای یک ماندولین ( کنسرتو در ر ماژور اپوس ۶ شماره ۳ ) و دو کنسرتو برای دو ماندولین ساختهاست. موتسارت در اپرای دون جوان از آن استفاده کردهاست و بتهوون نیز چند سوناتین برای آن نوشتهاست، پاگانینی هم چند سرناد برای این ساز با همراهی گیتار ساختهاست.
[ویرایش] ماندولین در موسیقی ایرانی
آهنگ ساز و خواننده ایرانی، شادمهر عقیلی، برای اولین بار در آهنگ "بی تو" خود از آلبوم pop corn از این ساز استفاده نمود.
[ویرایش] منبع
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون موسیقی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
بهترین نوازنده ساز ماندولین از میان نوازندههای ایرانی می توان به شادمهر عقیلی اشاره کرد
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ ماندولین موجود است. |
