فلوت پیکولو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فلوت پیکولو چوبی

فلوت پیکولو (به ایتالیایی: flauto piccolo) سازی در موسیقی و از خانوادهٔ فلوت است که اندازه‌ای نسبتا کوچک و صدایی بسیار ریز دارد. این ساز امروزه در ارکستر نقشی تلفیقی دارد و به همراه سازهای بادی برنجی به کار می‌رود.

برخی از ویژگی های این ساز :

با اینکه این ساز جز ساز های بادی چوبی است اما امروزه ان را با جنس طلا می سازند .

این ساز کوچکترین ساز خانواده بادی چوبی ها و ارکستر می باشد .

طول این ساز نصف فلوت است .

دارای زیر ترین کستره صوتی در بادی چوبی ها و ارکستر (دوره ی رمانتیک به بعد) می باشد . نت این ساز را با کلید سل می نویسند .

تاریخچه[ویرایش]

این نوع از فلوت در اوایل سده ۱۷ به ارکستر معرفی شد. اولین آهنگ‌هایی که در آن از پیکولو هم استفاده شده است، مربوط به سال ۱۷۱۱ و اپرای رینالدو از فریدریش هندل است.

لودویگ وان بتهوون اولین آهنگ‌سازی بود که از پیکولو در سمفونی‌هایش (پنجم، ششم و نهم) استفاده کرد و برای این ساز قطعاتی جداگانه نوشت.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]