آکورد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو

آکورد (به فرانسوی: Accord) به نواختن همزمان چند نت با هم آکورد گفته می‌شود. آکوردها به منظور ایجاد هارمونی در آهنگ استفاده می‌شوند. به بیان دیگر به چند صداکه در یک زمان با هم شنیده می‌شوند آکورد می‌گویند، که اگر از فواصل سوم رویهم تشکیل شده باشد آن را به حالت پایگی گویند.[۱] آکورد را متناسب با گام‌های موسیقی می‌سازند و معمولاً در سازهای زهی و کلاویه دار دیده می‌شود، امروزه خیلی از آهنگ‌ها را با آکورد می‌نوازند

[ویرایش] آکورد شناسی

آکورد شناسی علم شناسایی آکوردهای مختلف و وجه تمایز و وجه تسمیه آنهاست. ساده ترین آکوردها، آکورد سه صدایی (تریاد) است که از یک نت به نام نت پایه (Tonic) و نت دیگری(که نسبت به پایه فاصله سوم دارد) به نام سوم آکورد و نتی که با پایه فاصله پنجم دارد(به نام پنجم آکورد) تشکیل شده‌است. اگر یک فاصله سوم به بالای سومین (اخرین) نت آکورد سه صدائی (تریاد) اضافه شود آکورد چهارصدائی و با اضاف شدن یک فاصله سوم دیگر به اکورد چهار صدائی اکورد پنج صدائی به وجود میاید. [۱]

[ویرایش] تاریخچه

کلمه آکورد به معنی در تعادل بودن می‌باشد.

[ویرایش] پانویس

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ تئوری موسیقی نوشته مصطفی کمال پورتراب، نشر چشمه ۱۳۷۴
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ آکورد موجود است.
ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
چاپ/برون‌بری
جعبه‌ابزار
زبان‌های دیگر