کانن (موسیقی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یک گروه کر در حال اجرای کانن

کانُن یک فرم موسیقایی و یک شیوه آهنگسازی‌ست بر پایه قوانین تقلید دقیق، که یک ملودی اولیه در یک بازه‌ی مشخص توسط یک یا چند قسمت تکرار می‌شود که ممکن است همه دارای نت‌های مشابه یا مشابه ولی غیرهم‌ارزش (در یک اکتاو دیگر) باشد. این تکرار و تقلید می‌تواند افزایشی (گام بالا رونده) یا کاهشی (گام پایین رونده) و یا هردو بر خلاف هم (آینه‌) باشد.[۱]

قدیمی‌ترین نمونه از کانن متعلق به قرن سیزدهم میلادی در انگلستان و نام آن (Sumer is icumen in) است. در قرن پانزدهم کانن یکی از مهمترین اجزای یکدست کردن تنظیم مس‌ها شد.[۱] در قرن هجدهم یوهان سباستین باخ دو کانن متناوب شگفت‌آور در دو اثر خویش، هنرفوگ و گلدبرگ واریاسیون خلق نمود. همچنین آرنولد شونبرگ، آنتون وبرن و پل هیندمیت در قرن بیستم قطعاتی در این فرم ساختند.[۱]


منابع[ویرایش]