دو ماژور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دو ماژور
گام کوچک نسبی لا مینور
گام موازی دو مینور
آنارمُنیک ندارد
مرکب از نت‌های
دو، ر، می، فا، سل، لا، سی، دو

گام دو ماژور یا دو بزرگ یک گام موسیقیایی بر پایهٔ نت «دو» و طبق فواصل گام ماژور در موسیقی اروپایی است. هرگاه نیم پرده های گامی بین فواصل (سوم و چهارم) و (هفتم و هشتم) قرار داشته باشدآن گام ماژور است. در گام ماژور فاصلهٔ بین نت‌ها به این ترتیب است:
پرده، پرده، نیم‌پرده، پرده، پرده، پرده، نیم‌پرده.
در نتیجه گام دو ماژور از ترتیب نت‌های دو - رِ - می - فا - سُل - لا - سی و اکتاو دو تشکیل شده و مایه‌نمای آن دارای هیچ علامت بِمُلْ یا دیِزی نیست. گام کوچکِ نِسْبی آن لا مینور است.

کلیدهای سفید پیانو بر گام دو ماژور منطبق هستند. گام دو ماژور یکی از پرکاربردترین گام‌های موسیقی است.


از بین ۱۰۴ سمفونیِ هایْدِن بیست تای آن در دو ماژور نوشته شده‌اند، که دومین گام پر استفاده توسط هایدن است (و اولین آن ِٰ ماژور) موتسارت به همراه هایدن بیشتر ساخته‌های خود را برای مراسم عشاء ربانی در دو ماژور نوشتند.

فرانتس شوبرت دو سمفونی در دو ماژور دارد که یکی با نام «دو ماژور کوچک» شناخته می‌شود و دیگری «دو ماژور بزرگ».

موسیقی‌دانان بسیاری اشاره کرده‌اند که هر کلید موسیقی احساسات خاصی را به ذهن می‌آورد. آهنگساز آمریکایی باب دیلن گام دو ماژور را «کلید قدرت، و همچنین کلید افسوس» می‌داند. آهنگسازان فرانسوی مانند مارک آنتوان از گام دو بزرگ به عنوان یک کلید برای موسیقی شاد می‌نگرند، اما هکتور برلیوز در سال ۱۸۵۶ آن را «مهم؛ اما راکد و کسل کننده» دانسته‌است.

در کاتالوگ‌های موسیقی که قطعات را براساس کلید مرتب می‌کنند، چه بر اساس نیم‌پرده باشد چه به‌ترتیب دایره‌ٔ پنجم‌ها (از گام‌های دیاتونیک)، تقریباً همیشه با قطعاتی از دو ماژور آغاز می‌شوند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

Wikipedia contributors, "C major," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=C_major&oldid=415616273 (accessed March 5, 2011).
  • پورتراب - مصطفی کمال، تئوری موسیقی، ویراست سوم، چاپ سی‌ویکم تابستان ۱۳۸۵، تهران نشر چشمه