نعوظ صبحگاهی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نعوظ صبحگاهی یا بلند شدن آلت هنگام خواب (Nocturnal Penile Tumescence) یاNPT است یک فرایند فیزیولوژیک طبیعی است. این فرایند نه تنها طبیعی است بلکه نشانه سلامت سیستم نعوظی و توانایی جنسی می‌باشد.[۱]

پیشینه[ویرایش]

این فرایند برای نخستین بار در سال ۱۹۴۰ و در شیرخواران توضیح داده شد ودر سالهای بعد جزئیات آن مورد بررسی قرار گرفت.

هشتاد درصد موارد نعوظ شبانه آلت در مرحله REM خواب (حرکات سریع چشمها) رخ می‌دهد. حداکثر زمان نعوظ حین خواب در حوالی سن بلوغ قرار دارد که آلت تناسلی در حدود ۲۰% مدت زمان خواب در حالت نعوظ قرار دارد. در دهه دوم زندگی میانگین این میزان به حدود ۳۸ دقیقه می‌رسد و در بزرگسالی این عدد به ۲۷ دقیقه کاهش می‌یابد.

تعداد دفعات سفتی آلت معمولا ۳ تا ۶ بار در۸ ساعت و میانگین زمان آنها حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه است و در هر بار نیز شدت سفتی آلت باید بیش از ۷۰% باشد.

یک نعوظ کامل نشانه سالم بودن محور عصبی عروقی می‌باشد و در نتیجه علت ناتوانی جنسی می‌تواند عصبی یا روحی وروانی باشد.

ارتباط نعوذ با شکستگی آلت[ویرایش]

نکته جالب در این میان که باید به آن توجه ویژه داشت ارتباط نعوظ هنگام خواب با شکستگی آلت است زیرا در بسیاری از نوجوانان یا جوانان که صبح‌ها هنگام برخاستن از خواب آلت آنها بلند شده است، به علت شرم و حیا از والدین و دیگران تا زمان برطرف نشدن این حالت از بستر خارج نمی‌شوند و برخی نیز با دست اقدام به خم نمودن ان می‌کنند که این حالت می‌تواند موجب شکستگی آلت گردد. دربعضی موارد نیز هنگام غلتیدن فرد هنگام خواب، آلت بلند شده زیر بدن وی گیر کرده ودر اثر فشار وزن بر روی آن شکستگی آلت رخ می‌دهد.

لازم به یادآوریست که درمان شکستگی آلت عمل جراحی در اولین فرصت است، زیرا می‌تواند باعث ناتوانی جنسی یا کجی آلت در آینده گردد.

منابع[ویرایش]