مهندسی راه آهن
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
| در متن این مقاله از هیچ منبع و ماخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع بر طبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
مهندسی راهآهن رشتهای قدیمی و باسابقه در میان رشتههای مهندسی است، اما در ایران رشتهای جوان محسوب می شود. این رشته در سال ۱۳۷۶ خورشیدی در دانشگاه علم و صنعت ایران تأسیس شد و در حال حاضر این دانشگاه تنها دانشگاهی در خاور میانه است که در این رشته فعالیت میکند.
مهندسی راه آهن دارای سه گرایش به شرح زیر است:
- مهندسی خط و سازه های ریلی(مهندسی خط و ابنیه): که زمینهی کاری آن خطوط راهآهن، پلهای راهآهن، ایستگاهها و... می باشد.
- مهندسی ماشینهای ریلی (مهندسی جریه): که زمینه ی کاری آن لکوموتیو، واگنها و اجزای آنها است.
- مهندسی بهرهبرداری راهآهن: که زمینهی کاری آن مدیریت استفاده از ادوات راهآهن و استفادهی بهینه از آنها است.
این رشته در زمره گروه مهندسی مکانیک بوده است این رشته به طور مستقل در دانشگاه علم و صنعت ایران تدریس و برگزار می شود [[تصویر:با تشکر: حامد نجفی - دانشجوی ترم 2 مهندسی راه آهن - گرایش ماشین های ریلی - دانشگاه
| رشتههای مهندسی | |
|
الکترونیک | برق | پزشکی | پلیمر | راه آهن | ژئوماتیک | شهرسازی | شیمی | صنایع | طراحی صنعتی | عمران | هیدرولوژی | فناوری اطلاعات | قدرت | کامپیوتر | کشاورزی | گاز طبیعی | محیط زیست | مخابرات | معدن | معماری | مکانیک | مواد | نساجی | نفت | نقشهبرداری | هستهای | هوافضا |
|

