مهندسی راه آهن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد.

در متن این مقاله از هیچ منبع و ماخذی نام برده نشده‌است. شما می‌توانید با افزودن منابع بر طبق اصول اثبات‌پذیری و شیوه‌نامهٔ ارجاع به منابع، به ویکی‌پدیا کمک کنید. مطالب بی‌منبع احتمالاً در آینده حذف خواهند‌ شد.

قطارهای شرکت یورواستار در ایستگاه واترلو در شهر لندن. این قطارها از طریق تونل زیردریایی کانال مانش، مسافران را بین بریتانیا، فرانسه و بلژیک منتقل می‌کنند.

مهندسی راه‌آهن رشته‌ای قدیمی و باسابقه در میان رشته‌های مهندسی است، اما در ایران رشته‌ای جوان محسوب می شود. این رشته در سال ۱۳۷۶ خورشیدی در دانشگاه علم و صنعت ایران تأسیس شد و در حال حاضر این دانشگاه تنها دانشگاهی در خاور میانه است که در این رشته فعالیت میکند.

مهندسی راه آهن دارای سه گرایش به شرح زیر است:

• مهندسی خط و سازه های ریلی(مهندسی خط و ابنیه): که زمینه‌ی کاری آن خطوط راه‌آهن، پلهای راه‌آهن، ایستگاه‌ها و... می باشد.
• مهندسی ماشین‌های ریلی (مهندسی جریه): که زمینه ی کاری آن لکوموتیو، واگن‌ها و اجزای آنها است.
• مهندسی بهره‌برداری راه‌آهن: که زمینه‌ی کاری آن مدیریت استفاده از ادوات راه‌آهن و استفاده‌ی بهینه از آنها است.

این رشته در زمره گروه مهندسی مکانیک بوده است این رشته به طور مستقل در دانشگاه علم و صنعت ایران تدریس و برگزار می شود [[تصویر:با تشکر: حامد نجفی - دانشجوی ترم 2 مهندسی راه آهن - گرایش ماشین های ریلی - دانشگاه

این نوشتار خُرد است. با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.