مهندسی راه آهن
 |
در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع برطبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
مهندسی راهآهن رشتهای قدیمی و باسابقه در میان رشتههای مهندسی است، اما در ایران رشتهای جوان محسوب میشود. این رشته در سال ۱۳۷۶ خورشیدی در دانشگاه علم و صنعت ایران تأسیس شد و با عنوان مهندسی راه آهن گرایش خطوط در سال ۱۳۸۷ در دانشگاه اصفهان هم آغاز به کار کرد.
گرایشها: [ویرایش]
گرایشهای مهندسی راهآهن در دورهی کارشناسی:
- مهندسي خط و سازههاي ريلي(مهندسی خط و ابنیه):
زمینهٔ کاری آن خطوط راهآهن، پلهای راهآهن، ایستگاهها و... میباشد.
- مهندسي ماشينهاي ريلي (مهندسی جریه):
زمینهٔ کاری آن لکوموتیو، واگنها و اجزای آنها و همه ماشينهاي وابسته به سیستم ریلی است.
- مهندسی بهرهبرداری راهآهن(حمل و نقل ریلی):
زمینهٔ کاری آن مدیریت استفاده از ادوات راهآهن و استفادهٔ بهینه از آنها است.
گرایشهای مهندسی راهآهن در دورهی کارشناسی ارشد:
- مهندسي راهآهن برقي
- مهندسي خطوط راهآهن
- مهندسي ماشينهاي ريلي
- مهندسي حمل و نقل ريلي
- مهندسي علائم و ارتباطات
- مهندسي ايمني در راهآهن
دانشگاههای ارائه دهنده: [ویرایش]
- دانشگاههای سراسری:
- دانشگاه پیام نور و غیر انتفایی:
این رشته در تعدادی دیگر از دانشگاههای پیام نور و غیر انتفاعی نیز تدریس می شود که با توجه به هزینهبر بودن امکانات و آزمایشگاههای مورد نیاز عملا از اعتبار کافی برخوردار نمیباشند.
