شامپاین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

شامپاین در گیلاس مخصوص.

شامپاین (فرانسوی: vin de Champagne) نام نوعی شراب گازدار است، که در جهان شهرت بسیاری دارد و در ناحیه شامپاین در کشور فرانسه، بر طبق قواعد و شرایط بسیار سخت‌گیرانه تولید می‌شود. این نوشیدنی علاوه بر شهرتش در تمام جهان، بیشتر در جشنها مصرف می‌شود.

شامپاین از شرابهای درخشان و پرتلالو می‌باشد که بر اثر تخمیر گاز کربینک به وجود می‌آید. این نوع شراب در مکانی به نام شامپاین در فرانسه ساخته می‌شود که نام خود را نیز از همین مکان گرفته است. از آنجا که بعضی از سازنده های شرابها در دیگر قسمتهای دنیا از عنوان شامپاین استفاده می‌کنند بسیاری از کشورها استفاده از این نام را محدود به نوع شرابهایی کرده اند که از مکان شامپاین می‌آیند. در اروپا، این قانون توسط Protected Designation of Origin (PDO) اعلام و در حال استفاده می‌باشد. در بقیه کشورها مثل آمریکا، استفاده از این نام و عنوان تحت شرایط خاص برای آمریکایی های تولید کننده شرابهای درخشان قابل استفاده است.

شرابهای منطقه شامپاین قبل از قرون وسطی شناخته شده بودند. کلیساها مکانهایی برای تولید شراب داشتند و کشیشان از شراب در مراسم آیینی و دینی خود استفاده می‌کردند. پادشاهان فرانسه به صورت سنتی در Remis غسل داده می‌شدند و از شامپاین برای قسمتی از مراسم تاجگذاری استفاده می‌کردند.

پادشاهان رنگ، روشنایی، درخشش و تلالو شراب را می ستودند و از آن برای اعلام بیعت با دیگر پادشاهان در اروپا استفاده می‌کردند. در قرن 17 همچنان از شامپاین به عنوان شرابی برای جشن در کشورهای اروپایی استفاده می‌شد. انگلیس بیشترین مصرف کنندگان شامپاین در بین کشورهای دیگر را داشت.

اولین آگهی این نوع شرابها در جایی به نام Limoux حدود سال 1535 ساخته شد. در سالهای 1700، شامپاین، نوشیدنی ایی که در حال حاضر ما آنها را می شناسیم، تولد یافت.حداقل 30 سال قبل از کارِ Dom Perignon دانشمندان انگلیسی و فیزیکدانان یک تخمیر ثانویه را با اضافه کردن شکر ، مستند کردند. در سال 1662 Merrettn به خانواده سلطنتی کاغذی ارائه داد که در آن در مورد جزئیات روشی به نام "شامپاین متود" نوشته شده بود. اگرچه کشیش فرانسوی دام پریگنون(Dom Perignon )، شامپاین را اختراع نکرد ولی سهم قابل توجهی در توسعه ساخت و پرداخت این نوع شراب ارائه داد. به عنوان مثال قرار دادن یک چوب پنبه بر دهانه ظرف برای اینکه جلو فشار تخمیر و گازهای تخمیری گرفته شود. گفته می‌شود که شامپاین به صورت تصادفی ایجاد شده البته بسیاری دیگر عقیده دارند که اولین شامپاین با ریواس ساخته شد اما آن روش به علت هزینه دار بودن آن تغییر کرد.

شامپاین اولین بار در جهان به واسطه پادشاهان فرانسوی شناخته شد که آنها آنرا برای غسل دادن به کار می‌بردند. در کل اروپا افراد سلطنتی شامپاین را به عنوان شرابی یکتا و بی نظیر و آن را به قدرت و اشرافیت ربط دادند. افرادی که شامپاین را می ساختند برای ایجاد تاریخ و هویت شرابشان علاقمند بوده و به این خاطر شامپاین را به اشرافیت، فستیوالها و مراسم و تشریفات مذهبی نسبت داده و در خورِ این مراسم و افراد ثروتمند دانشتند. تلاش این افراد با پدیدار شدن طبقه متوسطی که سرمایه خود را در راههایی مانند آن خرج می‌کردند مقارن گردید و در نتیجه سازنندگان شامپاین بازدهی بالایی به دست آوردند.

در سال 1866 ، جورج لیبورن(George Leybourne) یکی از افراد سرشناس و ستاره آن روزها، حمایت و تبلیغ برای شامپاین را شغل خود قرار داد.یکی از سازندگان شامپاین به نام موئت(Moët) از وی خواست که در مورد شامپاین آوازهایی بسازد علی الخصوص در مورد مزه، تاثیر و زندگی خوب و زیبا با شامپاین. این ستاره همچنین قبول کرد که در هر جای عمومی هیچ نوشیدنیِ الکلی غیر از شامپاین را ننوشد. لیبورن با این کارها آب و رنگ فریبنده ای به شامپاین و به عنوان یکی از مهمترین نوشیدنی های در مناسبات اجتماعی داد طوری که نتیجه آن هنوز دیده می‌شود و مردم شامپاین را با همان عناوین می‌شناسند.

در دهه 1800 شامپاین به صورت قابل ملاحظه ای بسیار شیرین تر از شامپاینی بود که امروزه نوشیده می‌شود. روسی ها ترجیح می‌دادند در شامپاین به ازای هر یک لیتر 300 گرم شیرین کننده داشته باشند. تغییرات اساسی برای شامپاین وقتی آغاز شد که پریِِِر جوئت (Perrier-Jouët) تصمیم گرفت بدون شیرین کردن انگورهای شرابی در سال 1846 آنها را به لندن صادر کند و به این ترتیب طرح شامپاین خشک، شامپاین مدرن، در سال 1876 در انگلستان ایجاد شد.