سیرن
| اساطیر یونان باستان | ||||
| [[file: |
||||
| سیرن | ||||
|---|---|---|---|---|
| جنسیت: | مونث | |||
| ویژگیها: | آواز فریبنده داشتند. | |||
|
||||
سیرن یا سایرن (به یونانی: Σειρήν)، یا حوری دریایی اساطیر یونان، گاهی به صورت موجودی با بدن یک پرنده و سر یک زن، و در سایر موارد به شکل تنها یک زن تصویر شدهاست.
سیرنها دختران خدای دریا فورکیس بودهاند، هرچند در نسخهٔ دیگری از اساطیر، پدرشان خدای نهر، آکلوس دانسته شده است. آنها آوازی بسیار زیبا و فریبنده داشتند و دریانوردان را با آوای خود گمراه کرده و به کام صخرههای مرگآوری که بر روی آن آواز میخواندند، میکشیدند. اودیسیوس، قهرمان افسانهای یونان، توانست بدون هیچ خطری از جزیره آنان بگذرد، از آنرو که طبق نصیحت سیرسه ساحره، او از همراهانش خواست تا گوشهایشان را با موم پرکرده و او را محکم به دکل کشتی ببندند تا با اغوای آنان کشتی را به بیراهه نکشاند و بی هیچ خطری بتواند آواز آنان را بشنود. طبق افسانهای دیگر، دستهای از پهلوانان موسوم به آرگونوتها نیز موفق به عبور از گذرگاه سیرنها شدند، چرا که آوازهخوانی به نام اورفئوس که در سفر با کشتی آنان آرگو، همراهیشان میکرد بهقدری آوازهای دلنشین و آسمانی خواند که کسی به حوریان گوش نسپرد. بنا به برخی افسانههای بعدی، سیرنها ناکام از گریختن اودیسیوس و یا پیروزی اورفئوس، خود را به دریا افکنده و نابود شدند.[۱]
بر طبق گفتههای اوید (شاعر رومی)، آنان زنان بسیار زیبا و هم باز پرسفون و هنگام ربوده شدن پیش او بودند و به علت اینکه آنها در ربوده شدن او هیچ دخالتی نکردند، دمتر آنها را به پرندههایی با سری شبیه به سر زنان تبدیل کرد.[۲]
[ویرایش] پانویس
- ↑ «سیرن (اساطیر)» (انگلیسی). دانشنامه انکارتا (آنلاین)، ۲۰۰۷. بازبینیشده در ۲۰ فروردین ۱۳۸۷.
- ↑ Sirens, Encyclopedia Mythica™.
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] منابع
- دورانت، ویل. تاریخ تمدن، یونان باستان (جلد دوم). ترجمهٔ امیرحسین آریانپور و دیگران. سرویراستار، محمود مصاحب. چاپ ششم. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، ۱۳۷۸. ISBN 964-445-001-9.
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ سیرن موجود است. |