اروس (به یونانی: Ἔρωςبه معنی عشق جنسی)،خدای عشق .رومیها او را آمور("عشق")یا کوپیدو("شوق")می خواندند.
| اساطیر یونان باستان |
 |
| اروس |
| عنوان: |
خدای عشق |
| پدر: |
به روایت هزیود خائوس |
|
|
[ویرایش] روایت هزیود
به روایت هزیود او در آغاز زمان،پس از خائوس(خلاء) و همراه تارتاروس و گائیا زاییده شد.اروس بود که سبب ازدواج پدر و مادر اولیه،یعنی اورانوس(آسمان) و گایا(زمین) شد و بر ازدواج اعقاب آنها،یعنی خدایان و نهایتا انسانها،نظارت کرد.در این روایت،اروس صرفا مظهر قدرت زایندگی که در موجودات زنده حلول میکند و سبب تولید مثل میشود نیست،بلکه مقدم بر آفرودیته(الههٔ عشق)نیز هست.
[ویرایش] روایات دیگر
طبق روایتی دیگر،اروس خدای بسیار جوان تریست و پسر آفرودیته و معشوقش آرس،به شمار میآید.مطابق این روایت اروس در هنر و ادبیات کلاسیک به هیئت مردی نیرومند،زیبا و پهلوان تصویر شدهاست.در دورهٔ کلاسیک او را حامی عشق همجنسگرایانه بین مردان و جوانان نیز تلقی کردهاند.[۱]در تسپیای(در بویوتا) و در پاریوم(در موسیا) او را خدای باروری میدانستند و میپرستیدند.
در دورههای هلنی،که عشق در هنر و ادبیات جنبههای رمانتیک تری یافت،رفته رفته اروس را کودک یا نوزاد بالداری،که تیردانی پر از تیر دارد،در نظر گرفته اند؛حتی بعضی او را جمع تصور کردهاند و اروتس خواندهاند.زیرا شور و سوداهایی که او مظهرش بود چندگانه به نظر میرسید.رفته رفته این تصور قوت گرفت که تیرهای او سر طلایی اند و اگر به قربانیان اصابت کنند سبب ایجاد میل آتشین در آنها میشوند؛بعضی دیگر سربی اند و اگر به کسی اصابت کنند سبب میشود که عاشق از دلباختهٔ خود روی بگرداندریا:به این ترتیب اروس هم عشق بر میانگیخت و هم جفا.[۲]
- ↑ ضیافت،افلاطون،ترجمه محمد حسن لطفی
- ↑ فرهنگ اساطیر کلاسیک،گرانت
[ویرایش] جستارهای وابسته
