سوسپانسیون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سوسپانسیون (تعلیق[۱] یا (به فارسی: آویزش)[۲]) به مخلوط کلوئیدی جامد در مایع گفته می‌شود.

به مخلوط همگنی که از پخش شدن ذرات جامد در مایع به وجود می آید سوسپانسیون میگویند، مانند خاکشیر در آب، شربت آنتی بیوتیک ، شربت معده ، دوغ ، آبلیمو ، آب گل آلود.

سوسپانسیون‌ها در حال عادی ناپایدار هستند و پس از مدتی نگهداری در حالت سکون، کلوئیدها لخته شده (coagulate) و ته‌نشین می‌شوند در اثر این پدیده فاز مایع از جامد جدا می‌شود. برای پایدار سازی امولسیون ها از مواد دفلوکولانت استفاده می‌شود.

سوسپانسیون ها ویژگی هایی دارند که عبارتند از:

1- محلول کدری هستند چون مولکول های ماده حل شونده از حلال بزرگ ترند و به همین علت نور از آن ها عبور نمیکند.

2- ناپایدار هستند ، یعنی پس از زمان کوتاهی ذرات جامد از مایع جدا شده و ته ظرف جمع میشوند.

3- ذرات مولکول های حل شونده بسیار بزرگ تر از مولکول های حلالند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. تعلیق [شیمی] هم‌ارزِ سوسپانسیون (به انگلیسی: suspension)؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر حسن حبیبی، «فارسی (ا-ر)»، در (۱۳۷۶-۱۳۸۵)، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۷۷-۱ (ذیل سرواژهٔ تعلیق) 
  2. هاجری، سید ضیاءالدین. فرهنگ بیست هزار. نشر به آفرین.