نامیزه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
A. دو مایع غیر قابل حل در هم، که هنوز امولسیون نشده‌اند. B. امولسیون مرحله دوم که در مرحلهٔ یک پخش شده‌است C. امولسیون ناپایدار و در حال جدایی D. مواد فعال میان مرحله یک و دو امولسیون قرار می‌گیرند و آن را پایدار می‌کنند.

نامیزه یا امولسیون (به انگلیسی: emulsion) محلولی است که در آن قطره‌های ریز یک مایع (مانند روغن) در مایعی دیگر (مانند آب) بی‌آنکه با یکدیگر درآمیزند، پراکنده است. یک امولسیون از دو مایع امتزاج ناپذیر (معمولاً روغن و آب) تشکیل شده است که یکی از آن‌ها به صورت قطرات ریز در دیگری پراکنده شده است. مایع پراکنده شده فاز پراکنده یا داخلی و مایع احاطه کننده قطرات فاز پیوسته، بسته و یا خارجی نامیده می شود. تمام مایعات را به دو نوع کلی تقسیم بندی میکنند که شامل آبی‌ها و روغنی‌ها است. آبی‌ها به آب و آن دسته از مایعاتی که قابل حل در آب هستند گفته می‌شوند و سایر مایعات در دسته روغنی‌ها قرار می‌گیرند. مسلماً این تقسیم‌بندی غیر دقیق است ولی در بسیاری از موارد به درستی عمل میکند. امولسیون های مایع-مایع عمدتاً به دو دسته آب در روغن (W/O) و روغن در آب (O/W) تقسیم بندی می شوند. در اولی فاز روغنی و در دومی فاز آبی فاز پیوسته را تشکیل می دهد. در سال 1888 میلادی کوئینک گفت: یک امولسیون حاوی قطرات بزرگ چربی است که در فاز آبی پراکنده شده‌اند. در صنعت نفت که اکثراً با امولسیون‌های W/O برخورد می‌شود به امولسیون‌های O/W امولسیون معکوس گفته می‌شود. در صنعت، امولسیون‌های پیچیده تری تشکیل می‌شوند مانند امولسیون‌های O/W/O و W/O/W و O1+O2/W و O2/W/O1 به این امولسیون‌ها، امولسیون‌های کمپلکس گفته می شود. غلظت قطرات در امولسیون معمولاً با کسر حجمی فاز پراکنده(Ф) بیان می شود[۱].

امولسیفایر[ویرایش]

امولسیفایر ماده ایست که از طریق کاستن از سرعت واکنشهای شیمیایی باعث پایداری یک امولسیون می شود. دسته ای از امولسیفایرها که در زمره مواد سورفکتانت یا مواد فعال در سطح هستند به صورت گسترده ای در محصولات غذایی به کار می روند. موارد زیر نمونه ای از امولسیفایرها هستند که در صنایع غذایی به کار می روند:

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. J. Lissant, Demulsification, Marcel Dekker Inc, New York, USA, 1983
  • واژه‌های مصوب فرهنگستان زبان وادب فارسی
  • ویکی‌پدیای انگلیسی.