سوبکنفرو
| سوبِکنِفرو | ||||
|---|---|---|---|---|
| واپسین پادشاه دودمان دوازدهم | ||||
| تندیس شهبانو سوبکنفرو، موزه لوور | ||||
| فرعون مصر باستان | ||||
| دوران | ۱۸۰۶-۱۸۰۲ پ. م. در دودمان دوازدهم | |||
| پس از | آمنمهات چهارم | |||
| پیش از | وگاف ؟ | |||
| پدر | آمنمهات سوم | |||
| مرگ | ۱۸۰۲ پ. م. | |||
سوبِکنِفرو از دودمان دوازدهم مصر باستان دومین زن پس از شهبانو نیتوکریس از دودمان ششم است که به فرعونی مصر رسید.
او نام خدای تمساح، سوبک، را بر خود داشت؛ خدایی که نماد زیبایی نزد مصریان بود. نام او به احتمالی «زیباییهای سوبک» معنا میدهد.
دوران[ویرایش]
تعداد کمی از یادبودهای او بر جای مانده ولی در عین حال تعداد زیادی اط تندیسهای بیسر او کشف شدهاند که از جمله آنها تندیسی از دختر شاه آمنمهات سوم است که در گزر در اسراییل پیدا شده و نام سوبکنفرو را بر خود دارد.[۱] مشخص است که او بر مجموعه آرامگاه پدرش آمنمهات سوم (که هرودوت آن را هزارتویی میخواند) بناهایی افزود و سازههایی نیز در هراکلئوپولیس ساخت. امروزه مهری از او که نام و نشانش را بر خود دارد و بسیار سالم مانده در موزه بریتانیا نگهداری میشود.[۲] بر روی سنگنبشتهای در دژ نوبیایی کوما در کنار نیل نوشته شده است که در سومین سال فرمانروایی سوبکنفرو آب نیل نزدیک به ۲ متر بالا آمده بوده.[۲]
جستارهای وابسته[ویرایش]
منابع[ویرایش]
- ↑ Kim Ryholt (۱۹۹۷). The Political Situation in Egypt during the Second Intermediate Period. Carsten Niebuhr Institute Publications, Museum Tusculanum Press. شابک ۸۷-۷۲۸۹-۴۲۱-۰.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ Ian Shaw (۲۰۰۳). «Gae Callender, 'The Middle Kingdom Renaissance». در The Oxford History of Ancient Egypt. Oxford Univ. Press. 159.
- Grajetzki (۲۰۰۶). The Middle Kingdom of Ancient Egypt: History,Archaeology and Society. Duckworth, London. شابک ۰-۷۱۵۶-۳۴۳۵-۶.
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ سوبکنفرو موجود است. |