زن برزنجیر
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| صورت فلکی | |
 فهرست ستارههای زن برزنجیر |
|
| نام لاتین | Andromeda |
|---|---|
| بعد | 1 ساعت |
| میل | ° |
| پهنه | درجه مربع |
| فاصله نزدیکترین ستاره | سال نوری |
| مشهود بین عرضهای °+ و °- بهترین زمان مشاهده در ماه آبان |
|
زن بَرزَنجیر یا اِمرَاةالمُسَلسَله یا مِرآةالمسلسله نام یکی از پیکرهای آسمانی در آسمان نیمکره شمالی است که بزرگترین کهکشان همسایه به راه کاهکشان در آن دیده میشود. معمولاً در کتابها آن کهکشان را نیز به همین نام مینامند.
کهکشاه زن برزنجیر که ۲٫۲ میلیون سال نوری با ما فاصله دارد، دورترین پدیدهای است که با چشم برهنه دیده میشود.[۱]
فهرست مندرجات |
[ویرایش] ستارهها
قدر ظاهری سرةالفرس پرنورترین ستاره این صورت فلکی، ۲٫۱ است. در دسته بندی ستارگان بایر (آلفا) – امراة المسلسله نامیده شدهاست
[ویرایش] اجرام عمقی آسمان
آنچه در این قسمت آسمان شایان توجه بسیار است شیئ است که نام علمی آن NGC224 است و در نزدیکی (نو)- زن برزنجیر جای دارد. به چشم برهنه به صورت ستاره ابر مانندی از قدر پنجم میآید به سرشت واقعی آن فقط با کمک تلسکوپی نیرومند میتوان پی برد. M31 کهکشانی است کاملاً شبیه به کهکشان ما این کهکشان از میلیاردها ستاره تشکیل شده و اندکی از کهکشان ما بزرگتر است دورترین شیی است در فضا که با چشم برهنه میتوان دید. نوری که کهکشان بزرگ زن در زنجیر را ترک کند پس از سفری ۲٬۰۰۰٬۰۰۰ ساله در فضا به ما میرسد.
[ویرایش] در اساطیر
نام اروپایی این پیکر آسمانی یعنی آندرومدا، در اساطیر یونانی نام زنی بودهاست که پرساوش (پرسئوس) پهلوان عاشق وی بودهاست و در بند اژدهایی در در ساحلی در حبشه با زنجیر زندانی بود. پرساوش با کشتن اژدهای مزبور وی را آزاد میکند و آن دو ازدواج میکنند. از ایشان فرزندانی پدید میآید از جمله پرسس. بنابراین افسانهها پرسس نیای پارسیان (ایرانیان) است.
آندرومدا دختر زیبای سِفِئوس (قیفاووس) و کاسیوپیه «(ذاتالکرسی) پریان را از خودخواهی بیش از اندازه اش به خشم آورد. نپتون، برای تنبیه وی، او را به صخرهای در کناره دریا زنجیر کرد تا شکار اژدهایی دریایی شود که در آن هنگام ساحل دریا را عرصه تاخت و تاز خود کرده بود درست در همان لحظهای که اژدها به اندرومدا حمله آورده بود، پرسهئوس (برساووش) با جادو غول را به سنگ بدل کرد و آندرومدا را نجات داد.
[ویرایش] منابع
- بخشی از مطلب از دانشنامه رشد.
- ↑ فراس، نایجل، آسمان شب، ترجمهٔ علی رؤوف، معاونت فرهنگی آستان قدس رضوی، چاپ دوم: بهمن ۱۳۶۹. ص۳۰
|
|||||
