ارتفاع (ستاره‌شناسی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از ارتفاع (ستاره))
پرش به: ناوبری، جستجو
ارتفاع (به رنگ سبز) در دستگاه مختصات افقی

ارتفاع، در مختصات افقی سماوی، به زاویه بین دایره افق و ستاره یا جسم آسمانی مورد نظر گفته می‌شود. با این تعریف ارتفاع نقطه‌ای در افق صفر است و دوایر ارتفاع با افق موازیند. همچنین ارتفاع سمت‌الراس ۹۰ درجه است. دوایر سمت متقاطع ارتفاعند.

در گذشته اندازه‌گیری ارتفاع ستارگان را «گرفتن ارتفاع» می‌نامیدند. در ادب فارسی این اصطلاح بکار رفته‌است. مثلاً در حافظ: از آفتاب قدح ارتفاع عیش بگیر

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ارتفاع (ستاره‌شناسی) موجود است.