نهنگ (صورت فلکی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: Celestia.png ۰۱h ۲۵m ۱۲s٬ −۱۱° ۲۱′ ۰۰″

نهنگ
صورت فلکی
نهنگ
نام لاتین Cetus
کوته‌نوشت لاتین Cet
نام انگلیسی The Whale or Sea Monster
صفت ملکی Ceti
بعد ۱/۴۲ ساعت
میل ۱۱/۳۵-°
پهنه ۱۲۳۱ درجه مربع
رتبه چهارمین
شمار ستاره‌های اصلی
(در ترسیم نگاره)
۱۵
شمار ستاره‌های سیاره‌دار
( دارای سیارات فراخورشیدی)
۹
شمار ستاره‌های نزدیک
نزدیک‌تر از ۵۰ سال نوری
۵
نام نزدیک‌ترین ستاره Luyten 726-8
فاصله نزدیک‌ترین ستاره ۸/۷۳ سال نوری سال نوری
شمار ستارگان
(درخشان‌تر از قدر ظاهری ۳)
۳
نام درخشان‌ترین ستاره بتا نهنگ
شمار اجرام مسیه ۱
October Cetids
Eta Cetids
Omicron Cetids
صور مجاور بره
ماهی
دلو
سنگتراش
کوره
جوی
گاو
مشهود بین عرض‌های °۷۰+ و °۹۰-
بهترین زمان مشاهده در ماه نوامبر

نَهَنگ (برابر عربی: قَیطُس؛ به انگلیسی Whale از Cetus لاتین) از صورت‌های فلکی است.

ستاره مهم این پیکر آسمانی شگفت‌اختر (میرا) نام دارد. شگفت‌اختر ستارهٔ سرخ‌رنگی است که درخشندگی متغیری دارد. شش ماه از سال در یک زمان ثابت با چشم برهنه دیده می‌شود، سپس از نظر ناپدید می‌شود.[۱]

معادل انگلیسی:Cet مساحت:۱۲۳۱ درجه مربع (چهارمین صورت فلکی)

افسانه[ویرایش]

در تمدن‌های اولیه بین النهرین، این ستارگان را تحت نام تیامات به معنای اژدهای کیهانی که به وسیلهٔ مردوک کشته شد.در اساطیر کلاسیک قیطس همان هیولای دریایی است که آندرو مدا را تهدید کرد

ستاره‌ها[ویرایش]

در این صورت فلکی ستاره اویکرو به نام شگفت‌اختر (میرا یا اعجوبه) خوانده می‌شود که ستاره‌ای آغازین از نوع متغیر تپشی دراز مدت است که در سال ۱۵۹۶ به عنوان اولین متغیر کشف گردید. این کشف باعث افزایش اعتبار انقلاب کوپرنیکی شد. طیف و قدر ستاره میرا در طول مدت ۳۳۰ روز از نوع M۵ III و قدر ۳٫۴ (تا قدر دو هم رسیده‌است) به طیف M۹ III و قدر۹٫۳ می‌رسد و مجدداً به حالت اول بر می‌گردد. فاصله ما از میرا ۱۳۰ سال نوری است.

اجرام عمقی آسمان[ویرایش]

  1. M۷۷(کهکشان مارپیچی قدر ۹)

صور فلکی همسایه[ویرایش]

  1. ثور
  2. جوی
  3. کوره
  4. بزغاله
  5. حوت
  6. دلو

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ نهنگ (صورت فلکی) موجود است.
  • کتاب صورت‌های فلکی نوشته دکتر گری مکلر
  1. فراس، نایجل، آسمان شب، ترجمهٔ علی رؤوف، معاونت فرهنگی آستان قدس رضوی، چاپ دوم: بهمن ۱۳۶۹.

</noinclude>