زبان بدن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

زبان بدن به انتقال پیام‌های غیر زبانی میان افراد که توسط اعضای بدن و حرکات صورت انجام می‌گیرد می‌گویند. کینیز-ایکس (kih- neez-iks)عبارت است از مطالعهٔ روابط میان فردی از طریق حرکات، ژست‌ها، طرز قرار گرفتن بدن در حالات مختلف و قیافه و حالات صورت. در زبان روز مرهٔ انگلیسی، این پدیده (به انگلیسی: Body language) نامیده می‌شود. چهرهٔ انسان می‌تواند بیش از ۲۰۰۰۰ حالت مختلف ایجاد کند. بنابراین خوش بیان ترین قسمت بدن است. بیشتر بیان‌ها، ترکیبات چهره‌ای یعنی مخلوطی از دو یا چند حالت اصلی است. ۹۳ درصد ارتباط میان فردی را زبان بدن تشکیل می‌دهد. در حالی که تنها ۷ درصد ارتباط میان فردی شامل گفتار است. بیشتر ما باور داریم که با نگاه کردن به حالات چهره و قیافهٔ افرد می‌توانیم دقیقاً بگوییم که آن‌ها چه احساسی دارند. می‌توانیم حالات صورت را به سه بعد اصلی تقسیم کنیم. خوشایندی-ناخوشایندی، پذیرش- رد، فعالیت یا برانگیختگی. مثلاً شادی، خوشایند اما انزجار، ناخوشایند است. غم، فعالیت یا برانگیختگی اندکی ایجاد می‌کند، در حالی که تعجب یا شگفت زدگی با سطح برانگیختگی یا فعالیت بسیاری همراه است. اینکه هیجان تا چه اندازه می‌تواند توجه ما را جلب کند، یا توجه ما را به جای دیگری معطوف کند، بعد سوم است. زبان بدن می‌تواند گویای وضعیت درونی فرد باشد. برای مثال می‌تواند خشم، خستگی، آرامش، گیجی و دیگر نشانه‌ها را نشان دهد. بدن انسان‌ها احساسات را هم اس ام اس می‌کند. عمومی ترین پیام‌ها یا اس ام اس‌ها عبارت اند از: آرامش یا بی قراری، و دوست داشتن یا دوست نداشتن. آرامش زمانی نشان داده می‌شود که فرد، اگر ایستاده است، دست و پاهایش را بدون نظم و ترتیب خاصی، قرار می‌دهد، و اگر نشسته‌است، به عقب تکیه می‌دهد، و دستها و پاهایش را باز می‌کند. دوست داشتن معمولاً زمانی نشان داده می‌شود که به سوی طرف مقابل، شیئ یا موضوع مورد نظر، اندکی خم می‌شویم. بنابراین، نحوهٔ قرار گرفتن بدن می‌تواند احساساتی را نشان دهد که در حالت عادی ان‌ها را پنهان می‌کنیم.

منابع[ویرایش]

http://en.wikipedia.org/wiki/Body_language* http://bodylanguage.ir

  • [زمینه روان شناسی اتکینسون و هیلگارد]. ج. دوم. ترجمهٔ مهدی گنجی. 
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ زبان بدن موجود است.