نقطه

نُقطه واژه‌ای عربی است با کاربردهایی در فارسی. واژه‌های فارسی برای نقطه عبارتند از: تیل، دیل، خال، هولک، خجک، لکه، داغ، کله، دنگ.

• نقطه هندسی نهادی تصوری است در فضا که به خودی خود وسعت و اندازه‌ای ندارد. نقطه اساس زبان هندسه‌است و شکل‌هایی مثل خط، مثلث، مربع و غیره از به هم وصل کردن نقطه‌ها به وجود می‌آیند.

• نقطه ادبی علامتی ریز و گرد که در زیر یا روی برخی از حروف و علامتی نظیر آن که بین دو کلمه یا دو جمله گذاشته می‌شود برای وقف مختصر «نقط و نقاط جمع»^{[نیازمند منبع]}