هیجان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

این مقاله پیرامون مفهوم تخصصی «هیجان» در روان‌شناسی‌است.

در روان‌شناسی هیجان ها معمولاً به احساس‌ها و واکنش های عاطفی اشاره دارند، هر هیجان از سه مؤلفه ی اساسی بر خورد است:

• مؤلفه ی شناختی، افکار، باور ها و انتظار هایی که نوع و شدت پاسخ هیجانی را تعیین می‌کنند. آن چه برای یک فرد فوق العاده لذت بخش است، ممکن است برای دیگری کسل کننده یا آزارنده باشد.

• مؤلفه ی فیزیولوژیکی که شامل تغییرات جسمی در بدن است. برای مثال، هنگامی که بدن از نظر هیجانی به واسطه ی ترس یا خشم بر انگیخته می‌شود، ضربان قلب زیاد می‌شود، مردمک ها گشاد می‌شوند و میزان تنفس افزایش می‌یابد. اکثر هیجان ها شامل یک انگیختگی کلی و غیر اختصاصی دستگاه عصب هستند.

• مؤلفه ی رفتاری، به حالت های مختلف ابراز هیجان ها اشاره می‌کند. جلوه‌های چهره ای، حالت های اندام و حرکت های بیانگر، و آهنگ صدا همراه با خشم، لذت، شادی، غم،ترس و هیجان های دیگر تغییر می‌کنند.

• جلوه ی چهره ای مهم ترین شکل ارتباط هیجانی هستند. بررسی هایی که صورت گرفته اند، نشان می‌دهند که برخی از جلوه‌های خاصِ چهره ای، ذاتی هستند. و بنابراین، در همه جای دنیا آن ها را می‌شناسند.

[ویرایش] جستارهای وابسته

• هوش هیجانی (EQ)

[ویرایش] منابع

رونشناسی عمومی (از نظریه تا کابرد) شابک: 5-01-6389-964