دهل
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
دُهُل نام یکی از سازهای کوبه ای موسیقی است. دهل طبلی بزرگ و دورویهای که هر دو طرف آن پوستی از گاو یا گاومیش دارد، است. در متنهای مختلف نام آن، داول، تاول و داوول آمده است.
شکلی از آن به همراه سرنا در مناطق روستایی نواخته میشود. نوازنده، دهل را با ریسمانی که از شانهها میگذرد به خود آویخته و با دو مضراب مختلف مینوازد. برخی گفتهاند انتهای مضراب دهل، پارچهای گلولهای شکل دارد ولی دهل را از یک طرف با چوب کلفتی به نام چنگال و از یک طرف با چوب باریکتری به نام دیرک نوازند. البته در نواحی جنوبی ایران مانند هرمزگان و اطراف آن دهل را با دو دست مینوازند.
دهل در خاورمیانه و بویژه ایران دارای گونههای فراوان محلی است. برای نمونه در هرمزگان گونههای زیادی از دهل وجود دارد مانند پیپه، جفه، پونکه و تویری.[نیازمند منبع]
منابع [ویرایش]
- ستایشگر، مهدی. واژه نامهٔ موسیقی ایران زمین جلد اوّل. چاپ دوّم. تهران: اطلاعات، ۱۳۸۱. ISBN 964-423-305-0.
پیوند به بیرون [ویرایش]
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ دهل موجود است. |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
| این یک نوشتار خُرد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |