کوک
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
کوک به آواز بلند و هم آهنگ ساختن تار و چغانه و رباب و ساختگی آنها گفته میشود. در عربی نیز به معنی سامان دادن تار سازها بکار رفتهاست. به هر یک از نغمههای ۳۶۰ گانهای که اهل ختای (چین) برای شدرغو ساختهاند، نیز کوک گفته میشود.[۱]
پانویس [ویرایش]
جستارهای وابسته [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- وجدانی، بهروز. فرهنگ موسیقی ایران. تهران: سازمان میراث فرهنگی کشور، ۱۳۷۶. شابک ۹۴۶-۶۰۲۷-۱۱-۳.
