باغلاما
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
 |
در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع برطبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
محتویات |
باغلاما[ویرایش]
سازیست زهی که با مضراب پلاستیکی یا سرانگشتان دست (شلپه – شرپه) نواخته میشود. باغلاما در آناتولی، شمال عراق و آذربایجان رایج است.
این ساز هفت سیم دارد که به سه گروه سهسیم، دوسیم و دوسیم تقسیم میشود. نوع دیگر این ساز با دسته بلندتر در ایران با نام دیوان شناخته میشود.
خانواده باغلاما[ویرایش]
باغلاما در انواع و اندازه های مختلف (مطابق با هدف مورد نظر) نواخته می شود. انواع باغلاما:
- جورا (Cura)
- تانبورا (Tanbura)
- باغلاما دسته کوتاه (Çöğür,Kısa Sap Bağlama)
- باغلاما دسته بلند (ِUzun Sap Bağlama)
- ساز دیوان (Divan Sazı)
- ساز میدان (Meydan Sazı)
کوک های باغلاما[ویرایش]
- کوک بوزوک یا کارا (Sol, Re, La)
- کوک باغلاما (La, Sol, Re)
- کوک مستزاد (Fa, Re, La)
- کوک میسکت (Fa#, Re, La)
مشاهیر[ویرایش]
اورهان گنجه بای، احمد کوچ، مراد کایا، چتین آکدنیز، اردال ارزینجان، نشئت ارتاش، حسرت گؤلتکین، ارول پارلاک، عارف ساغ، کارل ساندرز، ارکان اوغور،نوید مثمر و عثمان آکیول از نوازندگان چیرهدست باغلاما هستند. احمد کوچ آهنگهای معروف جهان را برای این ساز تنظیم کرده و مینوازد.
منابع[ویرایش]
- Bağlamada düzen ve pozisyon: İrfan Kurt
پانویس[ویرایش]
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ باغلاما موجود است. |
