ناقوس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ناقوس یک معبد مذهبی در کیوتو ژاپن با چکش چوبی

ناقوس نوعی وسیله ساده تولید صدای توخالی است که در گروه سازهای کوبه‌ای قرار می‌گیرد. این وسیله عملکردی همچون زنگ و زنگوله داشته و بزرگتر از آن‌ها است.[۱] ناقوس نوعی وسیله مذهبی نیز محسوب شده و در برخی از ادیان به عنوان وسیله خبرکردن مومنان بکار می‌رود. در برخی از کشورهای اسلامی، مسیحیان بجای ناقوس فلزی، از ناقوس چوبی استفاده می‌کنند.[۲] در ایران گاهی از ناقوس برای بزرگداشت مراسم سیاسی نیز استفاده می‌شود.[۳][۴] بزرگترین ناقوس جهان ۳۶ تن وزن،۳ متر و ۷۲ سانتی متر ارتفاع و ۳ متر و ۸۲ سانتی متر قطر دارد. این ناقوس در هلند ساخته شده و در ژاپن برای اهداف توریستی به‌کار می‌رود.[۵] گاه برای تعبیه ناقوس (در کلیسا و یا به شکل مستقل) برجی ساخته می‌شود. چنین برج‌هایی در آغاز نشان استقلال یک ناحیه و امروزه نمادی از نفوذ و غنای منطقه هستند.[۶]

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

برج ناقوس

منابع[ویرایش]

  1. Wikipedia, the free encyclopediaBell (instrument) (بازدید: ۴ آگوست ۲۰۱۰)
  2. «ناقوس». لغتنامه دهخدا. بازبینی‌شده در ۴ آگوست ۲۰۱۰. 
  3. «ناقوس ۳۰۰ کلیسای کشور در سالروز ورود امام (ره) به صدا در خواهند آمد». مرکز اسناد انقلاب اسلامی. بازبینی‌شده در ۴ آگوست ۲۰۱۰. 
  4. «ناقوس کلیساها اول دهه فجر و یوم الله ۲۲ بهمن به صدا درمی آیند». استانداری آذربایجان غربی. بازبینی‌شده در ۴ آگوست ۲۰۱۰. 
  5. «بزرگترین ناقوس جهان روانه ژاپن شد». همشهری آنلاین. بازبینی‌شده در ۴ آگوست ۲۰۱۰. 
  6. «برج های ناقوس در بلژیک و فرانسه». خبرگزاری میراث فرهنگی. بازبینی‌شده در ۴ آگوست ۲۰۱۰. 

پیوند به بیرون[ویرایش]