ساز کوبهای
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
زنگهای باستانی در چین، نوعی ساز کوبهای در قرن ۶ پیش از میلاد
ساز کوبهای سازی است که صدا در آن با کوبیدن، تکان دادن، مالش یا خراشیدن ایجاد میشود. وظیفه اصلی سازهای کوبهای معمولاً اجرای ضرب (ریتم) است، ولی توانائی اجرای ملودی را هم دارند. این ساز احتمالاً پس از صدای انسانی قدیمیترین نوع ساز است. سازهای کوبهای را کلا میتوان به ۲ دسته، سازهای کوبهای با کوک معین مثل زیلوفون و سازهای کوبهای با کوک نا معین مثل انواع طبل تقسیم کرد. تاریخچه سازهای کوبهای به هزاران سال پیش برمیگردد.
[ویرایش] سازهای کوبهای
- بلز (زنگ، زنگوله)
- تومبا
- تبلا
- دهل
- تمبک
- دمام
- دف
- تمپو
- نقاره
- دایره زنگی
- طبل
- سنج
- مثلث
- تیمپانی
- زیلوفون
- ماریمبا
- ویبرافون
- ماراکاس
- کاستانت
- تام تام
- گنگ
- درامز
[ویرایش] منبع
- درویشی. محمدرضا. دایرهالمعارف سازهای کوبهای

