سرمایه
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
- برای دیگر معنیها و کاربردهای واژه «سرمایه» صفحه سرمایه (ابهامزدایی) را ببینید.
سرمایه، در اقتصاد، عبارتست از حق یا علاقه صاحبان یک موسسه نسبت به دارایی موسسه مذکور.
این مبلغ از کم کردن بدهیهای موسسه از جمع دارایی آن بدست میآید. بعبارت دیگر پس از پرداخت تمام بدهیها و تعهدات یک موسسه آنچه از دارایی باقی میماند متعلق به صاحب یا صاحبان موسسه است.
به طور مثال اگر در یک موسسه جمع داراییها ۳٬۱۳۰٬۰۰۰ ریال و جمع بدهیهای موسسه ۱۳۰٬۰۰۰ ریال باشد آنگاه سرمایه موسسه ۳٬۰۰۰٬۰۰۰ ریال خواهد بود، که از تفاضل دارایی و بدهی بدست میآید.
حال اگر این موسسه مبلغ ۲۰٬۰۰۰ ریال وام دریافت کند، مجموع داراییها به ۳٬۱۵۰٬۰۰۰ ریال و میزان بدهیهای به ۱۵۰٬۰۰۰ ریال افزایش پیدا میکند. در نتیجه تفاضل این دو مجددا عدد ۳٬۰۰۰٬۰۰۰ ریال بدست میآید. ملاحظه میشود که گرفتن وام عملا موجب افزایش سرمایه نمیشود. زیرا علیرغم افزایش دارایی موجب افزایش بدهی نیز میگردد.
به طور کل سرمايه از دو طريق افزايش ميابد:
- سرمايه گذاری شخصی
- سود حاصل از عمليات موسسه
[ویرایش] انواع سرمايه
بر اساس نوع شرکت سرمايه به سه طريق مطرح ميگردد:
- در شرکتهای فردی سرمايه متعلق به يک فرد (صاحب موسسه) ميباشد.
- در شرکتهای غير سهامی سرمايه متعلق به دو يا چند شريک ميباشد.
- در شرکنهای سهامی سرمايه به تعدادی سهم تقسيم ميگردد.
[ویرایش] منابع
- نبوی، عزیز، اصول حسابداری جلد اول، تهران، کتابخانه فروردین
