اقبالیه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اقبالیه
سلطان آباد
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان قزوین
شهرستان قزوین
بخش مرکزی
مردم
جمعیت ۵۵،۴۹۸ نفر در سال ۱۳۹۰ [۱]
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۱۲۵۶
اطلاعات شهری
پیش‌شماره تلفنی 0282

اِقْبالیّه شهری است در بخش مرکزی شهرستان قزوین استان قزوین ایران.[۲]

این شهر پیشتر به سلطان‌آباد بعدها به اسلام‌آباد معروف شد واکنون این شهر را با نام اقبالیه می‌شناسند. این شهر که جمعیتی حدود ٧۰هزار نفر را دارا می‌باشد یکی از شهرهای قدیمی استان قزوین می‌باشد. بیشتر جمعیت این شهر راافراد غیر بومی تشکیل می‌دهد.

اقبالیه شهری کوچک است که در ۳۶ و ۱۴ عرض شمالی و ۴۹ و ۵۵ طول شرقی واقع شده‌است و حدود ۴۷/۳ کیلومتر مربع وسعت دارد. اقبالیه دارای موقعیتی دشتی است و در دهستان اقبال غربی از بخش مرکزی شهرستان قزوین و ۱۰ کیلومتری جنوب غربی شهر قزوین، بر سر راه اصلی این شهر به همدان و زنجان قرار دارد.

اهالی اقبالیه شیعی مذهب و زبان رایج آنان فارسی و ترکی است. نا گفته نماند که روستایی هم در بخش ساوجبلاغ به نام اقبالیه وجود دارد این روستا حدود 500 نفر جمعیت دارد و مردم ان فارس و ترک و شاهسوند هستند. بیشه عمده مردم این روستا دامداری و به خصوص گاوداری است و روزانه صدها تن شیر در این روستا تولید و روانه بازار می شود .

پیشینه و اقتصاد[ویرایش]

این شهر که یکی از شهرهای ۱۲ گانه استان قزوین به‌شمار می‌رود پیش از این سلطان‌آباد خوانده می‌شد و بعد از انقلاب توسط مردم به اسلام آباد معروف شد که در ۱۳۷۰ش به نام اقبالیه درآمد.

فعالیت اقتصادی ساکنان این شهر تا یک دهه پیش عمدتاً و به ترتیب اهمیت عبارت بود از کشاورزی، باغداری و دامداری. زمینهای کشاورزی این محل برابر ۲۰۷، ۱هکتار بود که حدود ۶۱٪ آن (۷۳۶ هکتار) آبی و مابقی به صورت دیم بود. محصولات عمده کشاورزی عبارت بود از گندم (۳۸۴ هکتار)، جو (۱۹۲ هکتار)، چغندرقند (۲۴ هکتار)، نباتات علوفه‌ای (۴۸ هکتار)، حبوبات (۲۹ هکتار) و سیب‌زمینی (۲۴ هکتار). سیب و انگور از دیگر محصولات این منطقه بود. این منطقه در ۱۳۶۷ش دارای ۴۵۴ خانوار بهره‌بردار کشاورزی بود که از یک رشته قنات و ۷ چاه عمیق به عمق متوسط ۱۰۰ متر استفاده می‌کردند. امروزه بخش قابل توجهی از اهالی اقبالیه در فعالیتهای صنعتی و خدماتی شرکت دارند.

در این شهر تپه‌ای تاریخی وجود دارد که سفالهای یافت شده در آن را به حدود سده ۸ تا ۱۰ق نسبت داده‌اند. . اقبالیه دارای ۴ پارک عمومی جمعاً به مساحت ۱۲ هزار م ۲ است. لازم بذکر است در این شهر کاروانسرای بود که در سال 1355 بدون اینکه آثاری از خرابی در آن بوجود آید توسط بعضی از اهالی تخریب شد

گردشگری[ویرایش]

تپه باستانی و مزار شهدا[ویرایش]

یادگار مدینه[ویرایش]

همه ساله در این شهر در ایام فاطمیه خادمین حضرت زهرا (س) اقدام به برپایی نمایشگاه یادگار مدینه می کنند. این نمایشگاه شامل غرفه هایی از قبیل: غدیر، بیت الزهرا(س)، لحظه به آتش کشیدن درب خانه امیرالمومنین(ع)، لحظه بردن حضرت علی (ع) برای بیئت اجباری، لحظه شهادت حضرت زهرا(س)، لحظه غسل حضرت زهرا (س)، چاه مناجات امام علی (ع)، بیت امام حسن (ع)، لحظه تیراندازی به تابوت امام حسن (ع)، قبرستان بقیع، واقعه عاشورا، نمایشگاه عکس بصیرت، غرفه مهدویت، دفاع مقدس، برزخ بهشتی و جهنمی است.[۳] هر ساله تعداد زیادی از مشتاقان اهل بیت (ع) از سراسر استان قزوین و شهرهای اطراف در این نمایشگاه حضور می یابند.

منابع[ویرایش]

  1. «نتایج سرشماری سال ۱۳۹۰». معاونت برنامه ریزی استانداری خراسان جنوبی (به نقل از مرکز آمار ایران)، ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۲. 
  2. اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
  3. http://yadeghar.ir
  • آمارنامه استان تهران (۱۳۷۵ش)، سازمان برنامه و بودجه استان تهران، تهران، ۱۳۷۶ش؛ آمارنامة استان زنجان (۱۳۷۱ش)، سازمان برنامه و بودجة استان زنجان، تهران، ۱۳۷۲ش؛ سازمان تقسیمات کشوری جمهوری اسلامی ایران، وزارت کشور، تهران، ۱۳۷۶ش؛ سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۶۵ش)، نتایج تفصیلی، شهرستان قزوین، مرکز آمار ایران، تهران، ۱۳۶۸ش؛ سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۷۵ش)، نتایج تفصیلی، شهرستان قزوین، مرکز آمار ایران، تهران، ۱۳۷۶ش؛ فرهنگ آبادیهای کشور، سرشماری عمومی کشاورزی (۱۳۶۷ش)، استان زنجان، مرکز آمار ایران، تهران، ۱۳۶۹ش؛ فرهنگ اقتصادی دهات و مزارع، شهرستان قزوین، جهاد سازندگی، تهران، ۱۳۶۳ش؛ فرهنگ جغرافیایی ایران (آبادیها)، استان مرکزی، سازمان جغرافیایی کشور، تهران، ۱۳۲۹ش؛ گلریز، محمدعلی، مینودر یا باب‌الجنة قزوین، تهران، ۱۳۳۷ش؛ مفخم پایان، لطف‌الله، فرهنگ آبادیهای ایران، تهران، ۱۳۳۹ش؛ ورجاوند، پرویز، سرزمین قزوین، تهران، ۱۳۴۹ش؛

کتاب اقبالیه (جواد پرپینچی )