سیردان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سیردان
کشور  ایران
استان قزوین
شهرستان قزوین
بخش طارم سفلی
نام(های) قدیمی سیروان
سال شهرشدن 1384
مردم
اطلاعات شهری
شهردار جواد پیرمرد چگینی
تاسیس شهرداری 1384
پیش‌شماره تلفنی 0283361
وبگاه sirdancity.ir
نماینده مجلس حجت الاسلام حسینی

سیردان یکی از شهرهای استان قزوین ایران است. این شهرمرکز بخش طارم سفلی در شهرستان قزوین قرار دارد. جمعیت این شهر طبق سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۴۶۸ نفر بوده است [۱]. مناطق دیدنی سیردان جنگل شامه دشت_ خرمابه_اخته_دربند_عینعین_چنار با قدمت هزار سال_واماکن مقدس مسجد جامع _ امامزاده یحیی واز مناطق تاریخی حمام قدیمی تکه سنگ های هزاران ساله و معدن زاج را میتوات نام برد سیردان دارای مناطق خوش آب و هوا و شهری سرسبز با مردمی خونگرم و مهمان نواز است . مردم سیردان مردمانی مهربان دانا و با تدبیرند . در ایام عزاداری سالار شهیدان این شهر شور و حال عجیبی دارد . این شهر توریستی پذیرای گردشگران گرامی است .

شهردار و اعضای شورای شهر[ویرایش]

شهردار : جواد چگینی اعضای شورا به ترتیب آرا: عبدلله کاظمی حسین کشاورز حداد اکبر کشاورز تاریخی سید محمد موسوی محمود یوسفی

شغل مردمان سیردان[ویرایش]

مردم سیردان غالبا به شغل شریف و پر برکت کشاورزی مشغولند . همچنین عده قلیلی در سیردان دامدار و دامپرورند . همچنین صنایع تبدیلی همچون صنایع تبدیل زیتون در سیردان دایر است .

محصولات کشاورزی[ویرایش]

از عمده محصولات کشاورزی میتوان به محصولات باغی این شهر چون گردو ، گیلاس ، سیب و .. نام برد . لازم به ذکر است به علت موقعیت خاص این منطقه اکثر درختان سردسیری در سیردان به ثمر مینشیند . همچنین عمده محصولات زراعی از گندم ، لوبیا ، سیب زمینی ، سیر و ... تشکیل میگردد .

مکان های تاریخی[ویرایش]

از مکان های تاریخی سیردان میتوان چنار 800 ساله ، حمام قدیمی شهر ، معدن زاج شهر سردان و .. را ذکر کرد .

جاذبه های طبیعی[ویرایش]

سیردان زیبا مملو از جاذبه های طبیعی است . باغات زیبا ، چشمه های جوشان ، رودخانه شادرود که شهر را در آغوش گرفته ، مناطق جنگلی شامادشت ، کوه های اطراف شهر همچون کوه اسپلیچ و ... از قطره ای از جاذبه های این شهر زیبا اند .

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵، جمعیت تا سطح آبادی‌ها بر حسب سواد»(فارسی)‎. مرکز آمار ایران، ۱۳۸۵. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۲.