اسفرورین
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
شهر اِسفَروَرین مرکز بخش اسفرورین در شهرستان تاکستان، استان قزوین، ایران است.
اسفرورین شهری کوچک است که از دید آب و هوایی نسبتاً سردسیر و پربارش است و در پیرامون آن زمینهای کشاورزی (مانند کدخدازمین) وجود دارد که بیشتر تاکستانهای انگور هستند. در باختر این شهر کوههای رامند و سیاهکوه واقع شده و رودخانهٔ خررود از آن منطقه میگذرد.
مردم اسفرورین شیعه هستند و به زبان تاتی سخن میگویند.و اکثر روستاهای آن زبان ترکی مانند روستاهای محمود آباد، ولازجرد، لوشکان. پیشهٔ بیشتر مردم اسفرورین کشاورزی، باغداری و کارگری است. آجر، انگور و کشمش از محصولات مهم اسفرورین هستند.
[ویرایش] تپهٔ تاریخی
تپه بزرگ باستانی در داخل شهر و تپه تاریخی دیگری به نام خروزان در جنوب خاوری آن قرار دارد که گمان میرود مربوط به زمان ساسانی باشد.
در تپه بزرگ باستانی داخل شهر، آثاری از دوران پیش از اسلام و دورهٔ اسلامی از آن به دست آمده است. در سالهای گذشته در این تپه مردگان دفن میشدند ولی اکنون اجازهٔ دفن داده نمیشود. همچنین احتمال داده میشود که هنوز آثار تاریخی در زیر این تپه موجود باشد اما کسی حق کندوکاو در آن را ندارد.
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] مطالعهٔ بیشتر
- علیمحمدی، احمد، سیمای بخش اسفرورین: طبیعی، اقتصادی، اجتماعی و تاریخی، نشر: حدیث امروز (۱۳ مهر، ۱۳۸۴)[۱]، شابک: ۹۶۴-۷۵۳۶-۹۷-۶
- نگاهی گذرا در رابطه با زبان تاتها و تاتی اسفرورین /محمد سلیمانی/
- مجله بخارا شماره۱۶ سال ۳ / (بهمن و اسفند ۱۳۷۹)/ رویههای ۸۴ و ۸۵ / تازهها و پارههای ایرانشناسی (۲۵ :) سست- معبر ابن سینا- تاتیگویی/ ایرج افشار/[دربارهٔ گویش تاتی آبادی سست در ۱۰ کیلومتری شمال اسفراین][۲]